جستاری در چرایی چرخش سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران از انقلابیگری به محافظهکاری
نویسندگان
1 استادیار گروه تاریخ و تمدن اسلامی دانشکده معارف و اندیشه اسلامی دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار گروه تاریخ و تمدن اسلامی دانشکده معارف و اندیشه اسلامی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در دوره ریاست جمهوری حسن روحانی در مقایسه با دوره ریاست احمدینژاد دچار تغییرات اساسی شد. غلبه گرایشهای عملگرایانه و محافظهکارانه بر گرایشهای آرمانگرایانه و انقلابی را باید اصلیترین نمود این تغییر به شمار آورد. از آنجائیکه این تغییر رویکرد در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران پدیده جدیدی نیست، بررسی این موضوع آثار مهمی بر درک و فهم بهتر سیاست خارجی ایران میگذارد. بر همین اساس بررسی چرایی این مسئله هدف اصلی این مقاله است. بر اساس ادعای این مقاله، این تغییر اساسی در حوزه سیاست خارجی بیش از هر چیز به تغییر در تعریف مفهوم منافع ملی باز میگردد. تغییر و تحول این مفهوم به عنوان جوهر اصلی سیاست خارجی زمینهساز تغییر در اولویتها، جهتگیریها و راهبردهای یک کشور در تعامل با محیط خارجی است. در اینجا تلاش شده است تا با در نظر داشتن سه مفهوم تغییر نخبگان، نوع برداشت از هویت ملی و تحولات ساختاری، چرایی درک متفاوت از منافع ملی در دورهای خاص از سیاست خارجی ج. ا. ایران را مورد واکاوی قرار دهیم. بنابراین شناخت نوع اثرگذاری مفاهیم سهگانه بر منافع ملی یک کشور به عنوان چارچوب مفهومی و بررسی نوع اثرگذاری آن بر تکوین سیاست خارجی دولتهای احمدینژاد و روحانی بخشهای اصلی این مقاله را تشکیل داده است.