واکاوی موقعیت مسئله خطمشی دامداری جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه مدیریت دولتی و سیاستگذاری عمومی، دانشکده معارف اسلامی و مدیریت، دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، ایران.
doi
10.22059/jipa.2022.345148.3175چکیده
هدف: ارائه پاسخهای صحیح به مسائل نادرست، خطایی راهبردی و نوعی شکست در هر نظام خطمشیگذاری است. تشخیص درستِ موقعیتهای مسئلهدار تا حد زیادی سرآغاز سایر فعالیتهای تحلیل خطمشیهای عمومی است. یکی از خطمشیهای مهم کشورها، خطمشی در قبال محصولات اساسی غذایی است و فراوردههای غذایی دامی، از محصولات اساسی مهم کشور ماست. هدف از مقاله حاضر، واکاوی موقعیت مسئله خطمشی دامداری در ایران، از دید مالک مسئله (وزارت جهاد کشاورزی) و فرمولهبندی آن است. روش: دادههای پژوهش از طریق مصاحبه و مرور اسناد گردآوری و با استفاده از مدل تشخیص موقعیت مسئله تیسن و روش تحلیل مضمون تحلیل شدند. یافتهها: پس از استخراج ترتیبات نهادی حاکم بر موقعیت مسئله، ابتدا به تداعی اولیه مالک مسئله از موقعیت مسئله اشاره و سپس با استفاده از نمودارهای وسیله ـ نتیجه، درخت اهداف و تحلیل علّی، سیستم جامع موقعیت مسئله بازسازماندهی شد. نتیجهگیری: نتایج پژوهش بیانگر نوعی نگاه متمرکزشده بر تنظیم بازار در دستگاه متولی خطمشی دامداری کشور است، در حالی که تنظیم بازار تنها بخشی از تأمین امنیت غذایی پایدار، بهعنوان سیستم اصلی موقعیت مسئله خطمشی دامداری است که ابعادی فراتر و مهمتر، از جمله تقویت تولید در زنجیرۀ تأمین داخلی دارد. ضرورت دارد با تغییر این نگاه، کاربست خطمشیها و کنترل عوامل بیرونی مرتبط، زمینه دستیابی به امنیت غذایی و اهداف بالاتر، مانند سلامت و رفاه عمومی، استقلال، امنیت و پیشرفت کشور فراهم شود. نوآوری پژوهش حاضر، کاربست یکی از مدلهای تحلیل خطمشی در یک خطمشی مهم و واقعی کشور و نشان دادن کارآمدی آن است.