تاثیر جهت گیری کارآفرینانه بر رفتار کارآفرینی با میانجی گری قصد کارآفرینی در دانشجویان تحصیلات تکمیلی مهندسی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

2 استادیار مدیریت آموزش عالی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.

doi
10.22059/jed.2020.305787.653405
چکیده

جهانی­سازی و اقتصاد دانش­بنیان منجر به تغییر ماموریت سنتی آموزشی و پژوهشی دانشگاه برای توسعه اقتصادی و اجتماعی شده است. که دراین توسعه، دانشگاه به منظورکمک به نیروی کارماهر برای پاسخ به تقاضاهای متغیر بازار کار تحت تاثیر جهت­گیری­ها و اهداف کارآفرینانه افراد است. لذا، هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر جهت­گیری کارآفرینانه بر رفتار کارآفرینی با نقش میانجی قصد کارآفرینی از دیدگاه دانشجویان تحصیلات تکمیلی مهندسی دانشگاه سیستان و بلوچستان بوده است. روش پژوهش برحسب هدف کاربردی و برحسب گردآوری اطلاعات توصیفی- همبستگی بوده است که در جامعه دانشجویان تحصیلات تکمیلی مهندسی دانشگاه سیستان و بلوچستان با نمونه 260 نفری بر اساس تصادفی ساده اجرا شده است. ابزار پژوهش سه پرسشنامه استاندارد جهت­گیری کارآفرینی فردی بولتن و لین(2012) ، رفتار کارآفرینانه اسشمیدت و همکاران(2018) و قصد کارآفرینی لینان و چن(2009) بوده است. روایی تأییدی و پایایی هر سه ابزار مناسب گزارش شد. روش تجزیه و تحلیل با استفاده از نرم افزار 5/8 Lisrel مدل معادلات ساختاری بوده است. نتایج نشان داد، جهت­گیری کارآفرینانه فردی به صورت مستقیم و غیرمستقیم از طریق قصد کارآفرینی بر رفتار کارآفرینانه مؤثر است. همچنین قصد کارآفرینی بر رفتار کارآفرینانه به صورت مستقیم موثر بود. می­توان گفت ارزش­های ریسک پذیری، فعال بودن و نوآوری در کنار قصد کارآفرینی نقش سازنده در رفتارکارآفرینانه خواهند شد. به نوعی در تحرک و ایجاد رفتار کارآفرینی دانشجویان، نگرش­ها و شخصیت فرد بهمراه هدف معین نقش سازنده دارد.