فهم راهبردهای ارتقای بهزیستی منابع انسانی در محل کار در سازمانهای دولتی ایران: پژوهشی کیفی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه برنامهریزی و مدیریت، مرکز مطالعات مدیریت و توسعه فناوری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
4 استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22059/jipa.2022.343684.3163چکیده
هدف: پژوهش کیفی حاضر با هدف واکاوی راهبردها، برنامهها و اقدامهای ارتقادهنده بهزیستی کارکنان در محل کار، از نگاه کارکنان در سازمانهای دولتی ایران اجرا شده است. روش: این پژوهش با اتکا به روش تحلیل محتوای کیفی، دادههای گردآوریشده از سال 1399 تا پایان سال 1400 را در 14 دستگاه اجرایی واکاوی میکند. هرچند مصاحبههای نیمهساختاریافته (115 مصاحبه) مأخذ اصلی تولید دادهها بوده است، مشاهدات پژوهشگران، پژوهشهای موجود و گزارشهای سازمانی داخلی و خارجی نیز، در تدقیق مضامین نقش ایفا کردهاند. یافتهها: «بهزیستی کارکنان در پرتو تعاملات افراد در سازمان»، «بهزیستی کارکنان در پرتو محیط سازمان»، «بهزیستی کارکنان در پرتو ساختار سازمان»، «بهزیستی کارکنان در پرتو فناوری سازمان»، «بهزیستی کارکنان در پرتو نظامهای سازمان» و «بهزیستی کارکنان در پرتو فرهنگ سازمان» 6 مضمون (راهبردهای اصلی) بهدستآمده از یافتههای پژوهش بود که در قالب 13 طبقه اصلی و 63 طبقه فرعی، بهعنوان برنامهها و اقدامهای سازمانهای دولتی برای ارتقای بهزیستی در محل کار از دیدگاه کارکنان در سازمانهای دولتی ترسیم شد. نتیجهگیری: عوامل مختلف فردی، سازمانی و محیطی، به شکلگیری بهزیستی در محل کار منجر میشود. ایجاد فضای کاری دوستانه، جایگاه اجتماعی مثبت سازمان در جامعه، جوّ درونسازمانی مثبت و خیرخواهانه، ساختار اجتماعی و فیزیکی تسهیلکننده بهزیستی کارکنان، بهکارگیری فناوری پیشرفته و ایمن، نظامهای جبران خدمات عادلانه و منابع انسانی کارآمد، بههمراه فرهنگ تقویتکننده بهزیستی میتوانند به ایجاد فضای کاری مهیج و برانگیزاننده بهزیستی در محل کار منتهی شوند. در پایان درباره دلالتهای نظری و عملی یافتههای این پژوهش، برای دانشپژوهان و دستاندرکاران مدیریت منابع انسانی بحث شده است.