طراحی الگوی لفاظیگری مدیران در سازمانهای دولتی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران.
2 دانشیار گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران
3 دانشیار، گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران.
doi
10.22059/jipa.2022.347157.3200چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر، طراحی الگوی لفاظیگری مدیران در سازمانهای دولتی بوده است.روش: روش تحقیق کیفی و مبتنی بر نظریهپردازی دادهبنیاد است. برای گردآوری اطلاعات، از مصاحبههای نیمهساختاریافته استفاده شده و تجزیهوتحلیل اطلاعات، بهروش استراوس و کوربین و مدل پارادایمی انجام گرفته است. نمونهگیری بهروش نظری و با بهرهمندی از تکنیک هدفمند صورت پذیرفته است که بر مبنای آن، 17 مصاحبه با مدیران سازمانهای دولتی شهر خرمآباد بهعمل آمد.یافتهها: بر اساس یافتههای پژوهش، 56 مقوله محوری و 24 کد انتخابی، در قالب 6 مؤلفه اصلی شناسایی شد که عبارتاند از: 1. پدیده محوری، شامل مؤلفههای ظاهرگرایی گفتاری، زبان تصنعی، حقههای سیاسی زبان، ترفندهای زبانی؛ 2. عوامل علّی، شامل مؤلفههای اوضاع حقیقی نامطلوب، هراس ادراکی، سودجویی فطری، ویژگیهای شخصیتی؛ 3. عوامل بسترساز، شامل مؤلفههای فرهنگ سازمانی، سیاستزدگی، اقتضائات محیطی، عدم مطالبهگری ذینفعان؛ 4. عوامل مداخلهگر، شامل مؤلفههای هوش اخلاقی ضعیف، پلیدی نهادی، بیمهارتی مدیریتی، سیاست اخلاقی بیمارگونه؛ 5. راهبردها، شامل مؤلفههای سوداگری اداری، ماکیاولیگری، جهتدهی منفعتطلبانه افکار عمومی، مدیریت ویترینی؛ 6. پیامدها، شامل مؤلفههای فردی، سازمانی و اجتماعی.نتیجهگیری: نتایج تحقیق نشان داد که مدیران برای موجه جلوهدادن خود و سرپوش گذاشتن بر بیمبالاتیها و همچنین عوامفریبی، از ترفندهای زبانی بهره میگیرند. میتوان گفت نظامهای دولتی برای مقابله با لفاظیگری، باید شایستهسالاری و پرهیز از انتصاب مدیران بیمهارت و کمتجربه را سرلوحه کار خویش قرار دهند.