یک مدل ریاضی چندهدفه برای مدیریت بهینه انرژی مناطق مسکونی هوشمند با در نظر گرفتن عدم قطعیت
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت صنعتی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد، دانشکده مدیریت صنعتی و فناوری، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشیار، دانشکده مهندسی صنایع و سیستمها، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
سیستمهای تولید برق کنونی کشور، نیروگاههایی با مقیاس بزرگ هستند که در مکانهای دور از مصرف کننده قرار دارند. این نیروگاهها از سوختهای فسیلی به عنوان منبع اصلی خود استفاده میکنند. با افزایش تقاضا برای برق، انتشار گازهای گلخانهای و اتلاف برق بیشتر شده و قابلیت اطمینان کاهش مییابد. شهرهای هوشمند راه-حل مطلوبی را دربرابر چالشهای مذکور ارائه کردهاند. داشتن شبکههای هوشمند مهمترین ویژگی یک شهر هوشمند است که مدیریت انرژی یکی از اجزای اصلی سیستم انرژی آن به شمار میرود. مدیریت صحیح منابع انرژی بهینهسازی استفاده از آن و به حداقلرساندن هزینه تولید انرژی و مخاطرات زیستمحیطی آن را ایجاب میکند. در این راستا، این پژوهش یک مدل بهینهسازی چندهدفه برای مدیریت انرژی یک شبکه هوشمند ارائه میکند. این مدل حداقلسازی هزینه، آلودگی، و پیک مصرف را همزمان با حداکثرسازی قابلیت اطمینان به عنوان اهداف خود دنبال میکند. در این مدل عدم قطعیتهای توان خروجی منابع انرژی تجدیدپذیر، تقاضا و قیمت با استفاده از رویکرد تصادفی سناریومحور برنامهریزی شده است. مسأله به صورت یک مدل برنامهریزی خطی عدد صحیح مختلط فرمولبندی و جوابهای پارتو از روش محدودیت اپسیلون و جواب مطلوب پارتو از روش رضایتبخشی فازی به دست آمده است. نتایج حاکی از آن است که شبکه هوشمند انرژی علاوه بر صرفهجویی در مصرف انرژی، موجب کاهش همزمان هزینه و آلودگی و افزایش قابلیت اطمینان سیستم می-شود.
