گفتمان سیاست خارجی جریانهای ملیگرا و اسلامگرا مطالعه موردی: مقایسه تطبیقی مذاکره با سفارت آمریکا
نویسندگان
1 دانشیار علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران
2 فارغالتحصیل کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
در این پژوهش قصد داریم با بررسی بخشی از اسناد سفارت آمریکا که یکی از مهمترین منابع اسنادی و کتابخانهای تاریخ معاصر ایران میباشند، مذاکرات اعضای شاخص گروه نهضت آزادی ایران از یکسو و دکتر سید محمد بهشتی، عضو جامعه روحانیت مبارز تهران و دبیر کل حزب جمهوری اسلامی ایران از سوی دیگر، با مسئولان و کارکنان سفارت آمریکا در تهران طی سالهای 1357 و 1358 را مورد تحلیل قرار دهیم. آنچه در تحلیل محتوای این بخش از اسناد و مقایسه تطبیقی این دو با گفتمانهای سیاست خارجی دریافت میشود؛ آن است که گروه اول با رویکردی ایدئولوژیک بر محورهای لیبرالیسم، دموکراسی و حقوق بشر تأکید دارند که برآمده از گفتمان ملیگرایی لیبرال در سیاست خارجی است که در دوران تسلط دولت موقت حاکمیت یافت. آنها در مذاکرات پیاپی با سفارت آمریکا به دنبال جلب حمایت این دولت در عرصه سیاست داخلی ایران هستند تا رقیبان ایدئولوژیک مانند مارکسیسم را شکست دهند. ولی دکتر بهشتی از منظری عملگرایانه، مصالح انقلاب اسلامی و منافع ملی را لحاظ میکند و با واقعبینی نسبت به محیط بینالملل بر اصول اساسی انقلاب یعنی استقلال از غرب و شرق، اتکا به نیروهای درونی و فقدان وابستگی خارجی و در عین حال رویکرد انتقادآمیز نسبت به روابط سابق آمریکا در ایران و تلاش نسبی و تدریجی برای رفع تنشهای احتمالی مبتنی بر مصلحتاندیشی و واقعنگری، تأکید دارد که در چارچوب رهیافت مصلحتگرایی مرکزمحور از خردهگفتمانهای اسلامگرایی انقلابی جای میگیرد.