گونهشناسی روایتهای خطمشی دولت ایران در مواجهه با بیماری ناشی از ویروس کرونا
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت و برنامهریزی، مرکز مطالعات مدیریت و توسعه فناوری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
4 استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22059/jipa.2021.314981.2864چکیده
هدف: همهگیری ناشی از ویروس کرونا، جنبههای مختلفی از حیات اجتماعی سراسر جهان و همچنین کشور ما را دچار تغییر و تحول کرده است. این تحولها، خطمشیگذار را وادار کرد تا داستانهای خطمشی متفاوتی را روایت کند و بر مبنای آنها تصمیم بگیرد. هدف پژوهش حاضر، شناسایی روایتهای دولت ایران در مواجهه با این همهگیری است. روش: این پژوهش کیفی با روش موردکاوی انجام شده و راهبرد آن تحلیل مضمون است. برای این منظور روی متن تصمیمهای خطمشیگذار، تحلیل مضمون انجام گرفت، برچسب روایتی بر آنها زده شد و روایتها تحلیل شدند. یافتهها: چهار روایت متمایز در تصمیمهای خطمشیگذار در مواجهه با همهگیری ناشی از ویروس کرونا شناسایی شد. این چهار روایت عبارت است از: روایت لزوم کاهش فعالیتها، روایت لزوم تداوم فعالیتها، روایت ضدتحریمی و روایت تولید و اقتصاد دانشبنیان. مؤلفههای هر یک از این روایتها، از سایر روایتها متمایز است و هر روایتی به پیشنهادها و کاربستهای متناقضی منتج شده است. نتیجهگیری: توسعه چارچوب روایتی خطمشی، خطمشیگذار را قادر میسازد تا تصمیمها و خطمشیها را در چارچوب داستانپردازی بیاراید و دستگاه فکری خود را به روایتی ملموس برای مخاطبان تبدیل کند. این مقاله با تلفیق ابعاد شکلی و محتوایی چارچوب روایتی خطمشی، چارچوب مفهومی جدیدی ارائه کرده که قادر است روایتهای خطمشی را بهشکل جامعتری توصیف و تحلیل کند.
