تأثیر تقابل سنّت و تجدّد بر سینمای ایران در عصر پهلوی دوم(سالهای 1332-1357ش)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای تاریخ ایران اسلامی/ دانشگاه لرستان
2 دانشیار گروه تاریخ/ دانشگاه رازی کرمانشاه
3 دانشیار گروه تاریخ/ دانشگاه لرستان.
4 استاد گروه تاریخ/داشگاه لرستان.
doi
10.30465/sehs.2019.4084چکیده
سینمای ایران از 1332 تا 1357ش. با توجه به تغییرات و تحولات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در جامعه متحول شد. سایهی «فیلمفارسی» در این دوره بر سینما حاکم بود، اما فیلمهایی هم در قالب سیاسی و اجتماعی تولید شدند. نسلی که در این دوره پرورش یافت، همراه با نوسازیهای اقتصادی و اجتماعی حکومت محمدرضا پهلوی است. نوسازی نامتوازن، تقسیم طبقاتی در شهرها و مهاجرت روستائیان به شهرها، در ذهنیت این نسل شکاف سنّت و مدرنیته را ایجاد کرد. سینمای ایران در این دوران، با تأثیرپذیری از فضای جامعه و مقوله تعارض و تقابل سنّت و مدرنیته، شاهد تحولاتی در زمینه فیلمسازی، از شکوفایی عامهپسند تا ابتذال و ورشکستگی است. در این پژوهش بهشیوه توصیفی- تحلیلی، روند تولید فیلمهای سینمایی در ایران و تغییر و تحولات آن و نیز پیآمد واکنش تماشاگران بر سینما، در حکومت پهلوی دوم، سالهای 1332 تا 1357ش، بررسی میشود. یافتهی پژوهش نشان میدهد که نوسازیهای نامتوازن دوران محمدرضاشاه باعث ایجاد شکاف جامعه با حکومت گردید. شکافی که در نسل تماشاگران این دوره میان سنّت و مدرنیتهی ناشی از نوسازی اجتماعی و اقتصادی رخ داد، بر سینمای ایران و تولیدات آن نیز تأثیرگذار بود و سرانجام باعث ورشکستگی و بحران در سینما در سالهای منتهی به انقلاب اسلامی شد.