تحلیل و بررسی جایگاه شکار سلطنتی و کارکردهای متنوع آن در عصر صفوی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تاریخ/ دانشگاه شیراز.
2 دانشیار گروه تاریخ/ دانشگاه شیراز
doi
10.30465/sehs.2019.4085چکیده
شکار همواره به عنوان یکی از مهمترین تفریحات سلطنتی در میان دودمانهای حاکم بر ایران مطرح بوده. دوره صفوی نیز از این قاعده مستثنی نیست؛ به گونهای که شکار با اقبال گستردهای از جانب اکثر شاهان صفوی روبهرو شده است. خاندان صفوی تلاش میکردند از ظرفیتهای متنوع این ورزش بهرهبرداری نمایند. شکار سلطنتی در دوره صفوی به شیوههای گوناگونی انجام میگرفت، و کارکردهای متنوعی را به همراه داشت. این مقاله با شیوه توصیفی – تحلیلی مبتنی بر متون کتابخانهای تلاش دارد تا جایگاه شکار سلطنتی و کارکردهای متنوع آن در عصر صفوی را مورد بررسی قرار دهد. یافتههای تحقیق نشان میدهد، شکار مهمترین و در عین حال محبوبترین تفریح سلطنتی در دوره صفوی محسوب میشده، که به دو شیوه اصلی شکار جرگه و شکار آزاد انجام میگرفته. در این دوره گونههای جانوری مختلفی همچون درندگان، پستانداران، پرندگان و آبزیان شکار میشده. شکار در این عصر دارای چهار کارکرد مهم تفریحی، هنری، معیشتی و سیاسی – نظامی بوده است.
