شناسایی مؤلفههای رهبری مربیگرا (مورد مطالعه: صنعت برق ایران)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2 دانشیار، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران.
3 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22059/jipa.2022.337425.3085چکیده
هدف: یکی از مدلهای نوین رهبری در سازمانهای عصر حاضر، مدل رهبری مربیگراست. پژوهش حاضر با هدف شناسایی مؤلفههای رهبری مربیگرا و ارزیابی مؤلفههای شناساییشده در صنعت برق با استفاده از رویکرد آمیخته اکتشافی اجرا شده است.روش: در بخش کیفی، از استراتژی نظریهپردازی دادهبنیاد استفاده شد و جامعه هدف، شامل متخصصانی برجسته و اساتید دانشگاه در حوزه رهبری و مربیگری بود که با 16 نفر از آنها مصاحبههای نیمهساختاریافته به عمل آمد. همچنین، جدیدترین منابع مرتبط، تحلیل شد. برای تحلیل دادهها در بخش کیفی، از رویکرد سیستماتیک و کدگذاریهای باز، محوری و انتخابی در نسخه 2020 نرمافزار مکسکیودا و در بخش کمّی، از روش پیمایشی استفاده شد. جامعه آماری بخش کمّی، کلیه کارمندان بخش دولتی صنعت برق به تعداد 16899 نفر بود که از میان آنها با استفاده از فرمول کوکران و نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای، 370 نفر انتخاب شد. برای گردآوری دادهها، از پرسشنامه محققساخته 21 سؤالی استفاده شد. تحلیل دادهها در بخش کمّی با استفاده از نرمافزارهای اسمارت پیالاس3 و اسپیاساس 22 انجام گرفت.یافتهها: بر اساس نتایج بخش کیفی، مؤلفههای رهبری مربیگرا عبارتاند از: خودآگاهی، اعتمادسازی، همدلی، برقراری ارتباطات مؤثر، کمک به هدفگذاری و طراحی اقدامها، نظارت بر رشد و توسعه و تیمسازی. نتایج بخش کمّی پژوهش نشان داد که وضعیت موجود رهبری مربیگرا و تمامی مؤلفههای آن در صنعت برق، پایینتر از حد متوسط است.نتیجهگیری: بر اساس مؤلفههای استخراجشده در خصوص رهبری مربیگرا، مدیران میتوانند مهارتهای ضروری این سبک رهبری را در خود پرورش دهند.