تسری جواز فسخ نکاح به بیماریهای هپاتیتB، سارس، سیفیلیس و هرپس سیمپکلس حاد و مزمن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
2 دانشیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
doi
10.22059/jorr.2017.138272.1007148چکیده
بیماریهای مسری، مهلک و صعبالعلاج یا لاعلاجی چون هپاتیتB ، سارس، سیفیلیس و هرپس سیمپکلس حاد و مزمن، امروزه در تمام جهان شیوع یافتهاند، اما با وجود این به مبانی حقوقی ناشی از این بیماریها کمتر توجه شده است. برخلاف دیدگاه مشهور فقها مبنی بر انحصار عیوب مجوز فسخ نکاح، بهنظر میرسد دیدگاه منطقیتر، عادلانهتر و سازگارتر با اصول و قواعد فقهی، جواز تسری حق فسخ از عیوب مجوز فسخ نکاح، به چنین بیماریهای شدیدتر و خطرناکتر از عیوب منصوصه است. این امراض بهدلیل نوظهور بودن، سابقهای در کتب فقهی ندارند و با توجه به نیاز به قانونهای مطابق با مبانی فقه اسلامی و لزوم داشتن فقه پویا، نظریۀ جواز تسری شایان ملاحظه است. این بیماریها مختلکنندۀ زندگی زناشویی، مسری، لاعلاج یا صعبالعلاج و موجب نفرت و انزجارند، همچنین با توجه به ادلهای چون؛ روایات، قیاس منصوصالعله، قاعدۀ اولویت، قاعدۀ لاضرر، سیره و بنای عقلا، میتوان عدم انحصار عیوب مجوز فسخ نکاح و تسری حق فسخ به امراض جدید را فهمید.
