طراحی مدل ارائه آموزشهای مجازی در سازمان تأمین اجتماعی ایران بر اساس تحلیل دادهبنیاد
نویسندگان
1 استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه مدیریت، مؤسسه آموزش عالی اسوه، تبریز، ایران.
3 کارشناس ارشد، گروه مدیریت دولتی، سازمان تأمین اجتماعی، تبریز، ایران.
doi
10.22059/jipa.2021.322429.2939چکیده
هدف: با توجه به شرایط جامعه و شیوع بیماری کووید ـ 19، تحول در ارائه آموزش، آگاهی و آشنایی مسئولان و مدیران با مفاهیم، نگرشها و رویکردهای آموزشهای مجازی در سازمان برای دستیابی به اهداف، پاسخگویی به مشکلات و استقرار نظام آموزشی مجازی کارآمد، ضروری به نظر میرسد. از این رو، پژوهش حاضر با هدف طراحی مدلی برای آموزشهای مجازی و نتایج آن بر عایدی سازمان و ادبیات این حوزه اجرا شده است. روش: پژوهش حاضر بهلحاظ هدف، کاربردی محسوب میشود و با استفاده از نظریه دادهبنیاد بهصورت کیفی اجرا شده است. نمونهگیری به روش نظری و با بهرهمندی از روشهای هدفمند (قضاوتی) و گلوله برفی (زنجیرهای) و بر مبنای اشباع نظری دادهها انجام شده است؛ بهگونهای که تا زمان رسیدن به اشباع نظری با کارشناسان و خبرگان باتجربه و متخصص سازمان تأمین اجتماعی در این حوزه، مصاحبه به عمل آمد. یافتهها: نتایج تحلیل دادههای بهدستآمده طی فرایند کدگذاریهای باز، محوری و انتخابی، به ایجاد نظریه دادهبنیاد در حوزه آموزشهای مجازی منجر شد. عناصر مدل طراحی شده از، شرایط علّی، زمینهای و واسطهای تشکیل شده است که پدیده محوری، پیامدها و راهبردهای اجرای خطمشی عمومی را نشان میدهد. نتیجهگیری: کارگزاران و خطمشیگذاران میتوانند از نتایج این پژوهش، برای کارآمدی بیشتر آموزشهای مجازی در سازمان بهرهبرداری کنند. همچنین، ارائه آموزشهای مجازی در موقعیت کنونی، بهخصوص بیماری شایع شده، نیاز اساسی محسوب میشود و از نظر ادبیات و مبانی نظری نیز خلأ تئوریکی را غنی میکند. در پایان مقاله نیز، برای بهبود آموزشهای مجازی، پیشنهادهای کاربردی ارائه شده است.
