مروری بر حذف بور از آب دریا با استفاده ازفناوری اسمز معکوس
نویسندگان
1 استادیار زمینشناسی، گروه زمینشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد استهبان، استهبان، ایران.
2 دانشیار شیمی معدنی، گروه شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد داراب (و گروه پژوهشهای شیمی کاربردی، مرکز تحقیقات مهندسی شیمی، نفت و پلیمر، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز)، ایران.
3 استادیار مهندسی پلیمر، گروه مهندسی پلیمر، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شیراز، شیراز، ایران.
doi
10.22112/jwwse.2022.314769.1296چکیده
پیشبینی میشود تا سال 2050 بیش از 48 درصد مردم جهان با کمآبی مواجه شوند. نمکزدایی از آب دریا بهعنوان بهترین راه تامین آب شیرین، طی سه دهه گذشته روندی صعودی داشته است. روشهای نمکزدایی غشایی بهویژه روش اسمز معکوس بهدلیل مصرف انرژی پایینتر، محبوبتر ازسایر روشها شده است. علیرغم موفقیت این روش در حذف املاح آب دریا، آلایندههایی مانند بور هنوز در آب تولیدی مشاهده میشود. علت آن حضور بور بهصورت اسید بوریک در آب دریا است که بهدلیل اندازه مولکولی کوچک، از طریق غشاها به آب تولیدی نشت میکند. غلظت متوسط بور در آب دریا 6/4 میلیگرم بر لیتر است که از منابع مختلف طبیعی مانند فعالیتهای آتشفشانی و نیز منابع انسانزاد تامین میشود. مقادیر بالای بور، برای سلامت انسان و محصولات کشاورزی مضر است. عواملی چون pH، دما و قدرت یونی آب خوراک تاثیر زیادی بر حذف بور در فرایندهای غشایی دارند. این مقاله مروری روایی، با بررسی منابع معتبر، ضمن اشاره به اهمیت بور و روشهای حذف آن، به چالشهای حذف بور بهروش اسمز معکوس بهعنوان رایجترین فناوری روز نمکزدایی آب دریا میپردازد.
