مبانی فقهی دیپلماسی مقاومت در برابر تحریمها در نظام جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فقه و حقوق جزا، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 عضو هیئت علمی گروه انقلاب اسلامی دانشگاه معارف اسلامی، قم، ایران
3 عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
چکیده
یکی از اصول مهم و اساسی اسلام اصل «صلح» است. مسلمانان، از صدر اسلام تا کنون در موارد زیادی، از این اصل در رشد و گسترش اسلام بهره بردهاند. جمهوری اسلامی ایران پس از انقلاب اسلامی، نیز با پذیرش اصل صلح در قانون اساسی، موجبات گسترش خود در روابط با سایر کشورها را فراهم آورده است. برخی از جوامع اسلامی به تصور اینکه این اصل در برابر تمامی دشمنان نظام اسلامی کاربرد دارد در پی مصالحه با کشورهای متخاصم دین و نظام اسلامی میشوند. اما شواهد نقلی، عقلی و عینی نشان میدهد این اصل تنها در مواردی کاربرد دارد که دشمنان نظام در پی جنگ یا توطئه علیه تمامیت ارضی نظام نباشند و در مواردی که دشمن از تمام حربههای موجود همچون ترور دانشمندان و انواع تحریمهای اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و ... استفاده میکند کاربردی ندارد. بنابراین اصل اولی در مقابل این نوع دشمن، مقاومت و مبارزه است نه صلح. پژوهش حاضر با بررسی آیات، روایات و برخی شواهد تاریخی در پی اثبات اولویت اصل «مقاومت و مبارزه» در مقابل تحریمها، نسبت به اصل «صلح» در مقابله با دشمن متخاصم است.
