ارائه یک مدل نوین جهت طراحی یک شبکه زنجیره تأمین پایدار شامل مباحث توسعه یافتگی و تصمیمات زیست محیطی پله ای

نویسندگان

1 استادیار، گروه مهندسی صنایع، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

2 استادیار، گروه مهندسی صنایع، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

doi
چکیده

یکی از موضوعات حائز اهمیت در حیطه زنجیره تأمین پایدار که محیط زیست را تحت تاثیر قرار می‌دهد، میزان آلودگی منتشر شده از اجزای زنجیره تامین است. عدم توجه به این مسئله پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی فراوانی در پی خواهد داشت. بنابراین، در این تحقیق به این مهم پرداخته می‌شود. در این مطالعه، مدل نوینی برای طراحی شبکه زنجیره تامین پایدار ارائه می‌گردد که در آن تنها تسهیلات سازگار با محیط‌زیست می‌توانند فعالیت داشته باشند و سایر تسهیلات آسیب‌زا به محیط‌زیست، باید تعمیر و نوسازی شوند. علاوه‌بر‌این، جهت افزایش توسعه یافتگی و بهبود وضعیت معیشتی و اجتماعی مردم، در مدل پیشنهادی، مکان احداث تولیدکننده از میان مناطق کمتر توسعه یافته با پتانسیل رشد بیشتر انتخاب می‌گردد. برای محاسبه پتانسیل رشد مناطق معیارهایی مانند نزدیکی به کشورهای همسایه با GDP بالاتر، نرخ بیکاری، تعداد معادن و غیره در نظر گرفته شده و با تکنیک‌های تصمیم‌گیری چندمعیاره یکپارچه می‌گردند. روش شناسی این پژوهش به این صورت است که ابتدا با روش‌های تصمیم‌گیری، برای هر منطقه امتیازی محاسبه شده و سپس مساله با این امتیازها بهینه سازی می-گردد. در واقع، مدلسازی پیشنهادی شامل دو مرحله محاسبه امتیاز پتانسیل رشد هر منطقه با تکنیک‌های تصمیم گیری چند معیاره و سپس فرموله بندی مسأله شبکه زنجیره تأمین پایدار است. در پایان، عملکرد مدل پیشنهادی و کاهش اثرات زیست محیطی برای بهبود پایداری سیستم‌های لجستیک در یک مطالعه موردی بررسی و نشان داده می‌شود. جهت اعتبارسنجی مدل، چند تحلیل حساسیت متفاوت ارائه می‌گردد. نتایج تجزیه‌و‌تحلیل محاسباتی نشان-دهنده کارایی و اثربخشی مدل است.