مروری بر عملکرد غشاهای اصلاحشده پلیمری اولترافیلتراسیون بهمنظور کاهش گرفتگی در تصفیه پساب
نویسندگان
1 کارشناسی شیمی کاربردی، گروه شیمی کاربردی، دانشکده نفت و گاز گچساران، دانشگاه یاسوج، گچساران، ایران.
2 استادیار، گروه شیمی کاربردی، دانشکده نفت و گاز گچساران، دانشگاه یاسوج، گچساران، ایران.
3 کارشناسی ارشد شیمی کاربردی، گروه شیمی کاربردی، دانشکده شیمی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.
doi
10.22112/jwwse.2022.336156.1314چکیده
امروزه محدودیت منابع تجدیدپذیر آب شیرین در دسترس، افزایش جمعیت و صنعتیشدن جوامع، منجر به توسعه روشهای گوناگون برای تصفیه آب و پساب شده است. فناوریهای متنوعی بهمنظور تصفیه پساب مورد استفاده قرار گرفته است. در بین این فناوریها، غشاهای اولترافیلتراسیون با قابلیت جداسازی و حذف بالای آلایندهها، یک گزینه امیدوارکننده بهمنظور تصفیه پساب محسوب میشوند. با این وجود، گرفتگی غشایی یکی از مشکلات اصلی در بهرهبرداری از غشاها است که منجر به کاهش عملکرد و هزینههای اضافی میشود. گرفتگی غشا، میتواند بر اثر عوامل مختلفی ایجاد شود. برحسب نوع گرفتگی، بهمنظور جلوگیری از ایجاد گرفتگی و کاهش گرفتگی در غشا، میتوان از روشهای مختلفی استفاده کرد. یکی از راههای کاهش گرفتگی در غشا، افزودن نانوذرات آبدوست به غشا از طریق روشهای اصلاح متفاوت است. در این مقاله مروری، سعی شده است تا ضمن معرفی روشهای تهیه غشاهای ضدگرفتگی، تاثیر اضافهشدن نانوذرات مختلف بر عملکرد و کاهش گرفتگی غشاهای اولترافیلتراسیون بررسی شود. به این منظور، روشهایی از جمله وارونگی فاز، الکترواسپینینگ، پیوند از طریق اشعه فرابنفش و پلیمریزاسیون مورد بحث قرار گرفتهاند.