بررسی نقش سرمایه‌های اجتماعی در مدیریت بحران کم‌آبی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت صنعتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.

2 کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران.

doi
10.22112/jwwse.2022.263485.1240
چکیده

هدف اصلی از انجام این پژوهش، بررسی رابطه بین مولفه­های سرمایه اجتماعی و اثربخشی اقدامات موثر در سازگاری شهروندان با بحران کم­آبی است. در این پژوهش، چهار مولفه اصلی سرمایه اجتماعی (شامل: اعتماد، مشارکت، حمایت و انسجام اجتماعی) و نیز اقدامات موثر در مدیریت بحران کم­آبی (شامل: پیشگیری، آمادگی، پاسخ و ترمیم) در قالب مدلسازی معادلات ساختاری مورد بررسی قرار گرفت. جامعه آماری پژوهش حاضر که یک تحقیق پیمایش مقطعی است، شهروندان ساکن در شهرها و روستاهای استان بوشهر بودند که به‌صورت جداگانه مورد بررسی قرار گرفتند. در این راستا، دو نمونه آماری 2000 نفره (به تفکیک ساکنان شهر و روستا) براساس شیوه نمونه­گیری طبقه­ای-نسبی (که در آن هر شهرستان، به‌عنوان یک طبقه درنظر گرفته شده و نمونه به نسبت جعیت انتخاب می‌شود) انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. داده­های جمع­آوری ‌شده، به‌روش مدل­سازی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم‌افزارهای AMOS22 و SPSS22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. تحلیل داده­ها و بررسی فرضیه­های پژوهش نشان داد، بین چهار مولفه اصلی سرمایه اجتماعی و اثربخشی اقدامات موثر به‌منظور سازگاری شهروندان در مواجهه با بحران کم­آبی رابطه معناداری وجود دارد. نتایج به‌دست‌آمده از پژوهش نشان داد، هرچه مولفه­های سرمایه اجتماعی به‌خصوص حمایت اجتماعی و انسجام اجتماعی تقویت شوند، اثربخشی اقدامات موثر در مدیریت بحران کم­آبی نیز ارتقا می­یابد.