ارائه مدل برآورد نرخ شکست لولههای اصلی آبرسانی شهری با استفاده از برنامهریزی بیان ژن (GEP)
نویسندگان
1 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد خرمآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرمآباد، ایران.
2 دانشیار، گروه مهندسی عمران، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22112/jwwse.2022.307076.1288چکیده
از مشکلات عمده در شبکه آبرسانی شهری، هدررفت حجم زیادی از آب در اثر وقوع حوادث مختلف است که وقوع این پدیده، در اکثر موارد باعث ایجاد خساراتی میشود که عمدتاً برگشتناپذیر و پرهزینهاند. لذا شناخت علل حوادث و میزان اهمیت آنها، میتواند در پیشگیری و کاهش حوادث و اتلاف آب، سهم بسیار مؤثری داشته باشد. ازاینرو، هدف از این پژوهش، ارائه مدل برآورد نرخ شکست لولههای اصلی آبرسانی شهری است. پژوهش حاضر از لحاظ ماهیت، از نوع کاربردی و به لحاظ اجرا، ترکیبی از روشهای توصیفی- تحلیلی بر پایه مطالعات کتابخانهای محسوب میشود. در این پژوهش، علاوهبر مصاحبه با کارشناسان و خبرگان مربوطه درزمینه موردمطالعه، از نتایج مطالعات صورتگرفته توسط سایر پژوهشگران و نیز استفاده از آمار و اطلاعات موجود در شرکت آب و فاضلاب استان تهران که مربوط به منطقه یک شهر تهران است، بهره گرفته و معیارهای مهم بر نرخ شکست لولههای اصلی با جنسهای مختلف، شناسایی شد. سپس برای انجام محاسبات و ارائه مدل، از نرمافزار برنامهریزی بیان ژن (GEP)، استفاده شد. یافتههای حاصل از پژوهش حاضر، نشان داد که با افزایش فشار کاری، سن، طول لوله و نیز افزایش تعداد انشعابات؛ میزان حوادث هم بیشتر خواهد شد. از طرفی، با افزایش قطر لولهها و نیز افزایش عمق نصب آنها، میزان نرخ شکست کاهش مییابد. نوع خاک مدفونشده، نیز تأثیر مستقیمی بر از بین رفتن تدریجی لوله خواهد داشت. مدلهای پیشنهادی در این پژوهش، بهدلیل عدم محدودیت در پارامترهای ورودی و نیز توجه به کلیه مؤلفههای مؤثر، ابزاری بسیار مفید و قابلاعتماد برای پیشبینی نرخ شکست لولههای اصلی آبرسانی شهری هستند.