مدل تصمیمگیری استراتژیک تأمین مالی پروژههای تحقیقاتی در دانشگاههای دولتی (مورد مطالعه: دانشگاه تهران)
نویسندگان
1 استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، پردیس البرز دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 استادیار گروه حسابداری دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jipa.2020.295604.2679چکیده
هدف: وابستگی پژوهشهای دانشگاهی به بودجه دولت در دانشگاههای دولتی موجب شده است تا محدودیتها و مشکلات اقتصادی دولت در سالهای اخیر بر وضعیت پژوهشهای دانشگاهی نیز اثر نامطلوب بگذارد. از این رو، مدیران دانشگاههای دولتی میبایست در خصوص بهکارگیری روشهای مختلف تأمین مالی پژوهشها، بهخصوص استفاده از منابع مالی بخش خصوصی و صنعت، رویکرد استراتژیکی اتخاذ کنند. پژوهش حاضر، با هدف طراحی و تبیین مدل تصمیمگیری استراتژیک تأمین مالی پروژههای تحقیقاتی در راستای تقویت و ثمردهی پروژههای تحقیقاتی دانشگاه تهران انجام پذیرفته است. روش: روش پژوهش این مقاله از نوع کیفی و دادههای کیفی از طریق انجام مصاحبه نیمهساختاریافته با خبرگان و مطالعه مقالات و متون جمعآوری شده است. بهمنظور استخراج سنجهها و سازههای اصلی مدل، دادهها با استفاده از روش تحلیل تم تجزیه و تحلیل شدند. 34 نفر خبرگان مصاحبهها با استفاده از روش گلوله برفی انتخاب شدند. یافتهها: بر اساس نتایج پژوهش، 10 سازه اصلی که از 33 سنجه تشکیل شدهاند، اجزای مدل راتشکیل میدهند. نتیجهگیری: اجزای مدل تصمیمگیری استراتژیک تأمین مالی پروژههای تحقیقاتی دانشگاه تهران عبارتاند از: ارتباطات داخلی و خارجی دانشگاه، زنجیره ایده تا محصول، الزامات و تمهیدات قبل از اجرای استراتژیها، بررسی و انتخاب استراتژیها، استراتژی اصلاح ساختار، استراتژی مالی، استراتژی مشارکتی، استراتژی بهینهسازی نتایج پژوهشها و استراتژی منابع انسانی و ارزیابی.