بررسی پارامترهای موثر در سیستم تلفیقی میکرواسترینر و ازنزنی در حذف جلبک از آب خام
نویسندگان
1 دانشیار گروه محیط زیست، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران-محیط زیست، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران.
doi
10.22112/jwwse.2022.310299.1292چکیده
حضور جلبکها در فرآیند تصفیه آب، مشکل آفرین است. بهترین روش برای کنترل جلبکها، حذف سلول جلبک بهصورت دست نخورده و بدون پارگی سلول است زیرا بیشتر روشهای معمول، موجب تشکیل فرآوردههای جانبی گندزدایی که غالباً بسیار خطرناک هستند، میشوند. هدف از این مطالعه بررسی کارایی سیستمهای میکرواسترینر و ازنزنی بهصورت تلفیقی در حذف جلبک از آب خام است. برای این منظور، از طراحی باکس-بنکن در روش سطح پاسخ بهوسیله نرمافزارDesign Expert استفاده شد. متغیرهای آزمایش، شامل کدورت ورودی (NTU 50-150)، بار سطحی میکرواسترینر (8/10-18 متر بر ساعت) و دُز ازن تزریقی (1-3 میلیگرم بر لیتر) بودند. براساس شرایط آزمایش، راندمان حذف جلبکی در سیستم تلفیقی میکرواسترینر و ازنزنی از 64/39 تا 76/88 درصد، حاصل شد. پارامترهای کدورت آب ورودی، دُز ازن تزریقی و بار سطحی میکرواسترینر بهترتیب با ضرایب اثر 37/15، 98/8 و 01/4 بیشترین تأثیر را بر کارایی سیستم در حذف جلبک داشتند. افزایش کدورت و بار سطحی میکرواسترینر سبب کاهش راندمان حذف جلبک و افزایش دُز ازن تزریقی سبب افزایش راندمان شد. مدل نهایی براساس پارامترهای مورد نظر، بهصورت یک معادله درجه دو با ضریب همبستگی، ضریب همبستگی اصلاح شده و ضریب همبستگی پیشبینی شده بهترتیب برابر با 948/0، 928/0 و 868/0 بهدست آمد.