فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این تحقیق بررسی کارآیی بیوراکتورهای مستغرق غشایی (1SMBR) در تصفیه فاضلاب نساجی و شهری است. ابتدا بیوراکتور غشایی با استفاده از غشاءهای الیاف تو خالی پلی پروپیلن با منافذ 2/0 میکرومتر در مقیاس پایلوت به حجم 100 لیتر طراحی و ساخته شده است. سپس به‎مدت 20 روز برای تشکیل لجن فعال و تصفیه فاضلاب شهری اقدام شد. برای 28 روز به تدریج به فاضلاب شهری، درصدهای صعودی 20%، 40% 60% و 80% فاضلاب نساجی اضافه شده است. در نهایت، به‎مدت 10 روز، فاضلاب کارخانه پشم‎بافی نساجی مورد بررسی قرارگرفت. عملکرد پایلوت برای فاضلاب شهری در حداکثر غلظت MLSS mg/L2310، درصدهای حذف پارامترهای بیولوژیکی COD، BOD، TSS، VSS به‎ترتیب برابر 65/94%، 03/96%، 72/96%، 58/95%، برای فاضلاب مخلوط شهری و نساجی در MLSS برابر mg/L 2920، به‎ترتیب 1/94%، 2/95%، 97%، 9/95% گزارش شده است. در نهایت برای فاضلاب‌ نساجی با زمان ماند هیدرولیکی 25 ساعت، زمان ماند لجن 25 روز باMLSS  برابر mg/L 1370 پارامترهای مورد مطالعه به‎همراه رنگ و کدورت به‎ترتیب 1/95%، 8/95%، 6/96%، 5/95%، 93%، 8/99%، گزارش شده است. این مطالعه نشان داد از SMBR به‌عنوان یک روش کارآمد برای تصفیه فاضلاب نساجی و شهری می‌توان استفاده نمود.