نظریه ی پخش و بازتاب های انقلاب اسلامی ایران بر افغانستان
نویسندگان
1 دانشیار علوم سیاسی دانشگاه تهران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه بیرجند
doi
چکیده
انقلاب اسلامی ایران بهعنوان "نخستین و بزرگترین انقلاب مذهبی قرن بیستم میلادی" توانست منجر به درهم شکنندگی نظام تئوری و ساختاری در سطوح ملّی، منطقهای و جهانی شود. انقلاب 1357 ایران با ماهیتی اسلامی و بازتابهای جهانی کوشید تا به مثابهی یک الگوی انقلابیِ فرا سرزمینی به محیطی گیرا و تأثیرگذار برای کشورهای مسلمان و غیرمسلمان جهان مبدل گردد. ازاینرو، پژوهش حاضر بر اساس نظریه پخش که الگوی نظری مناسب برای واکاوی بازتاب انقلابهای فرا ملّی است، این سؤال را طرح نموده که کدام یک از کشورهای اسلامی بیشترین تأثیر را از انقلاب اسلامی ایران پذیرفته است؟ فرضیهی این پژوهش بدین شرح است که افغانستان نخستین کشور در بین کشورهای اسلامی بوده که بیشترین تأثیر را از انقلاب اسلامی ایران پذیرفته است. نتایج یافتههای نوشتار حاکی از آن است که علاوه بر عوامل داخلی، دخالت قدرتهای منطقهای و فرامنطقهای یکی از موانع اصلی نفوذ هرچه بیشتر انقلاب اسلامی ایران در افغانستان بوده است. تحولات اخیر بهویژه تشدید حضور نیروهای نظامی آمریکا در افغانستان بر صحت این ادعا میافزاید و از نظر نگارندگان مقاله، این کارشکنیها ادامه داشته و بیگانگان هیچگاه دست از خدشهدار کردن چهره انقلاب اسلامی ایران در افغانستان برنخواهند برداشت.
