بررسی فقهی _ حقوقی صحت شرط عدم عزل وکیل
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشکده الهیات دانشگاه شیراز
2 کارشناسی ارشد فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه شیراز
doi
10.22059/jorr.2016.59921چکیده
در این مقاله صحت شرط عدم عزل وکیل (که قانون مدنی آن را پذیرفته است) بررسی میشود. یافتهها نشان میدهد که حقیقت و مقتضای عقد وکالت بر حسب متفاهم عرفی و لغوی، نیابت است و حق عزل با دلالت تضمنی و چه بسا با ادعای دلالت تطابقی در معنای نیابت نهفته است و این دو از یکدیگر جدا نمیشوند. بنابراین شرط مذکور خلاف مقتضای عقد وکالت است. همچنین شرط عدم عزل وکیل، از نظر مخالفت با کتاب و سنت نیز امکان نقد و بررسی دارد؛ به اینصورت که اطلاق ادلۀ خاص وکالت دربارۀ رجوع موکل، حالت شرط و غیرشرط را شامل میشود و در صورت شک نیز اصل، استصحاب جواز رجوع موکل از وکالت است. همچنین جواز رجوع در وکالت حکم بهمعنای خاص محسوب میشود که متعاقدین نمیتوانند خلاف آن را بهواسطۀ شرط توافق کنند؛ بنابراین شرط عدم عزل، مخالف کتاب و سنت است. روش پژوهش در این مقاله توصیفی - تحلیلی (اجتهادی) خواهد بود.
