ارائه الگوی مدیریت ریسک منابع انسانی در صنعت بانکداری بر اساس تحلیل دادهبنیاد (مورد مطالعه: بانکهای ملت تهران)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت منابع انسانی، پردیس کیش دانشگاه تهران، کیش، ایران.
doi
10.22059/jipa.2020.295185.2678چکیده
هدف: شناسایی و اولویتبندی ریسکهای منابع انسانی، تحت الگویی جامع با توجه به مؤلفههای زمانی و تشخیص بهترین تصمیمگیری برای سازمانهای مالی و مؤسسههای اعتباری در راستای کاهش ریسک، هدف اصلی و اساسی این پژوهش انتخاب شده است. روش: روش پژوهش حاضر از نوع روش پژوهش کیفی است و در آن، برای بررسی مسائل پیچیده چندوجهی، از روش تحلیل دادهبنیاد بهعنوان روشی دقیق و نظاممند بهره برده شده است. مشارکتکنندگان پژوهش نیز مدیران منابع انسانی خبره شعبات بانک ملت شهر تهران در نظر گرفته شدند که بر حوزه منابع انسانی و عملکرد بانکی در بازار مالی، اشراف کاملی داشتند. یافتهها: با توجه به روش پژوهش، فرایند کدگذاری و طبقهبندی بر اساس سه مرحله کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی انجام گرفت که خروجیهای این سه مرحله در قالب نکات کلیدی، کدها، مفاهیم و مقولههایی ارائه شدند. در حین و پس از گردآوری، دادهها چندین مرتبه بررسی شدند و با شناسایی نکات کلیدی، کدهای مرتبط احصا شدند که در مجموع، از دادههای گردآوری شده، 301 کد (برچسب) بهدست آمدند و از طریق منطق کدگذاری به 107 مفهوم و در نهایت 22 مقوله در رابطه با موضوع اصلی پژوهش تبدیل شدند. نتیجهگیری: بر اساس مدل پژوهش، الگوی مدیریت ریسک منابع انسانی، فقط در گروی کاهش ریسکهایی نظیر جابهجایی کارکنان یا عملکرد ضعیف آنان نیست، بلکه به متعادل کردن ریسک مربوط است و به این موضوع میپردازد که چه زمانی باید ریسکپذیر بود و چه زمانی نباید ریسک کرد. بنابراین بررسی همه ابعاد ریسک منابع انسانی در مدل، میتواند همافزایی اجزای مدل را افزایش دهد.