مدلسازی بازارپذیری در تجاری سازی پروژه های نانوفناورانه: یک مطالعه آمیخته
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری کارآفرینی دانشگاه رازی
2 استادیار گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشگاه رازی
3 دانشیاری گروه اقتصاد، دانشگاه رازی
doi
10.22059/jed.2020.302848.653354چکیده
ازآنجاییکه مهمترین چالش تجاری سازی فناوریهای نوظهور عبور از دره مرگ فناوری و رسوخ در بازار است، شناسایی و اندازهگیری متغیرهایی که بتوانند برآورد بهتری از احتمال موفقیت فناوری به دست دهند عمده هدف پژوهش حاضر است. این پژوهش بر اساس هدف کاربردی است و با توجه به ضعف چارچوب نظری منسجم و ضعف چارچوب های اندازهگیری مرتبط، در پژوهش حاضر از رویکرد روششناسی آمیخته اکتشافی (کیفی-کمی) استفاده شد. روش تحلیل شبکه مضامین در بخش کیفی و روش مدلسازی حداقل مربعات جزئی در بخش کمی پژوهش استفاده شد. در بخش کیفی 14 مصاحبه با بازیگران اصلی دو پروژه موفق تجاریسازی و در بخش کمی 51 پروژه نانو فناوری مورد مطالعه قرار گرفتند. یافتههای بخش کیفی با استفاده از نرمافزار MAXQDA تحلیل شد و به استخراج سه مضمون ساختار، اندازه و آمادگی بازار به عنوان مضامین سازماندهنده اصلی شبکه مضمونی بازارپذیری منتهی شد (شبکهای متشکل از 120 کد اولیه، 23، مضمون پایهای، 8 مضمون سازماندهنده اولیه و 3 مضمون سازماندهنده اصلی). مدل شناسایی شده با روش مدلسازی معادلات ساختاری و کاربرد نرم افزار SmartPLS 3 مورد اندازه گیری قرار گرفت. یافته ها نشان داد که آمادگی بازار و اندازه بازار بالاترین اثر و بالاترین قدرت پیش بینی موفقیت تجاری سازی را دارند و ساختار بازار اثر معنیداری بر موفقیت تجاریسازی نداشت. اما بهصورت معنی داری بر آمادگی بازار مؤثر بود.