تفسیری بازنمایانهْ از سیاستِ بین المللی دولت سیزدهم در منظومۀ جهانی قدرت
نویسندگان
1 پسا دکترا روابط بینالملل دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
چکیده
نوشتار حاضر با اتکاء به این مفروض که سیاست خارجی دولت آیتالله رئیسی صرفا با رهیافتهای مادیگرایانه و عینیتمحورانه قابل تفسیر، تبیین و مطالعه نمیباشد، درصدد تحلیل و واکاوی شاخصهایِ چندگانه در تکوین و شکلگیری سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران- در بازه زمانی سالِ اول دولت سیزدهم- میباشد. لذا سوال اصلی پژوهش این است که سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران(1401-1400) چگونه باید از طریق رویکرد و رهیافت ارزیابانه مورد کنکاش قرار بگیرد؟ فرضیه کار نیز بدین صورت تدوین شده است که به نظر میرسد مولفههای چندوجهیِ معطوف به آرمانهای انقلاب اسلامی اساسِ تکوین سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در دورهی مورد بررسی را شامل می شود. در این راستا تحقیق حاضر می کوشد تا نشان دهد مرحلۀ ارزشیابی در بررسی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران صرفا نباید به اتمام دولت موکول شود، بلکه در ارزیابیهای دورهای و مقطعی، نیز در تکوین سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران نقش به سزایی دارند. همچنین تحقیق فراروی مبتنی روش توصیفی و تحلیلی می باشد و در جمع آوری اطّلاعات از روش کتابخانهای و اسنادی و بهرهگیری از سایتها و مجلات چاپی و الکترونیکی و در مورد ابزار مورد استفاده نیز از فیشبرداری استفاده شده است.
