بررسی شاخصهای خورندگی و رسوبگذاری آب شرب تصفیهخانه پردیس
نویسندگان
1 کارشناس کنترل کیفی تصفیه خانه آب پردیس/ شرکت آب و فاضلاب شرق استان تهران
2 کارشناس آزمایشگاه بیولوژی/ آب و فاضلاب شرق استان تهران
doi
10.22112/jwwse.2021.261859.1234چکیده
تعیین شاخصهای خورندگی آب یکی از راهبردهای مؤثر در مدیریت منابع آب شرب است. خورندگی آب میتواند باعث آسیبهای اقتصادی، کاهش عمر مفید تاسیسات آبرسانی و بیماری در مصرفکنندگان شود. هدف این مطالعه بررسی ویژگیهای کیفیت شیمیایی و تعیین پتانسیل خورندگی آب آشامیدنی شهر پردیس است، بههمین منظور طی یک سال از پنج چاه فلمن اطراف رودخانه جاجرود و مخزن مربوط به آبگیر سد لتیان نمونهبرداری انجام شد. سپس براساس مقادیر پارامترهای کیفی نمونههای آب شامل pH، کل جامدهای محلول، سختیهای دائم، موقت و کل، قلیاییت و آنیونهای آب و پتانسیل خورندگی آب با محاسبه شاخصهای لانژلیه، رایزنر، خورندگی، پورکوریوس و لارسون مشخص شد. آزمایشها براساس روشهای مندرج در کتاب استاندارد روشهای آزمایش آب و فاضلاب انجام شد. طبق نتایج بهدست آمده، در کل، کیفیت آب ورودی متمایل به خورندگی بوده و توصیه میشود خطوط انتقال و توزیع آب از جنس مقاوم انتخاب شود یا اقداماتی همچون پوشش دیواره داخلی لوله یا اصلاح کیفیت آب انجام گیرد. این درحالی است که آب خروجی از تصفیهخانه کمی رسوبگذار بوده و کیفیت مطلوبی دارد.