بررسی شاخص‎های خورندگی و رسوب‎گذاری آب شرب تصفیه‎خانه پردیس

نویسندگان

1 کارشناس کنترل کیفی تصفیه خانه آب پردیس/ شرکت آب و فاضلاب شرق استان تهران

2 کارشناس آزمایشگاه بیولوژی/ آب و فاضلاب شرق استان تهران

doi
10.22112/jwwse.2021.261859.1234
چکیده

تعیین شاخص‎های خورندگی آب یکی از راهبردهای مؤثر در مدیریت منابع آب شرب است. خورندگی آب می‎تواند باعث آسیب‎های اقتصادی، کاهش عمر مفید تاسیسات آبرسانی و بیماری در مصرف‎کنندگان شود. هدف این مطالعه بررسی ویژگی‎های کیفیت شیمیایی و تعیین پتانسیل خورندگی آب آشامیدنی شهر پردیس است، به‏همین منظور طی یک سال از پنج چاه فلمن اطراف رودخانه جاجرود و  مخزن مربوط به آبگیر سد لتیان نمونه‎برداری انجام شد. سپس براساس مقادیر پارامترهای کیفی نمونه‎های آب شامل pH، کل جامدهای محلول، سختی‎های دائم، موقت و کل، قلیاییت و آنیون‎های آب و پتانسیل خورندگی آب با محاسبه شاخص‎های لانژلیه، رایزنر، خورندگی، پورکوریوس و لارسون مشخص شد. آزمایش‌ها براساس روش‎های مندرج در کتاب استاندارد روش‎های آزمایش آب و فاضلاب انجام شد. طبق نتایج به‎دست آمده، در کل، کیفیت آب ورودی متمایل به خورندگی بوده و توصیه می‎شود خطوط انتقال و توزیع آب از جنس مقاوم انتخاب شود یا اقداماتی هم‎چون پوشش دیواره داخلی لوله یا اصلاح کیفیت آب انجام گیرد. این درحالی است که آب خروجی از تصفیه‎خانه کمی رسوب‎گذار بوده و کیفیت مطلوبی دارد.