واکاوی دلایل و عوامل چسبندگی شغلی: پژوهشی آمیخته

نویسندگان

1 دانشیار مدیریت رفتار، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 کارشناس ارشد مدیریت دولتی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

3 استادیار مدیریت سیاست‎گذاری، مرکز مطالعات مدیریت و توسعه فناوری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
10.22059/jipa.2018.264662.2351
چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر، شناسایی دلایل و عواملی است که به بهبود ماندگاری کارکنان در سازمان منجر می‌شود. به بیان دیگر، به این سؤال که چرا افراد محل کار خود را به مقصد دیگری ترک نمی‌کنند، پاسخ داده می‎شود. بدین منظور این پژوهش با استفاده از مفهوم چسبندگی شغلی، درصدد واکاوی عوامل مؤثر بر ماندگاری کارکنان است. روش: در این پژوهش با اتکا بر رویکرد کیفی تحلیل تم (درون‎مایه)، ابتدا با برخی از مدیران و کارشناسان خبره بانک ملی ایران (عمدتاً مستقر در تهران) مصاحبه‌هایی به شکل نیمه‌ساختاریافته صورت گرفت و از کدگذاری اطلاعات، پنج تم تبیین‎کننده دلایل و عوامل چسبندگی شغلی به‎دست آمد. در ادامه، پرسش‎نامه‌ای درباره این عوامل و اجزای فرعی آنها تهیه شد و در اختیار 300 نفر از کارکنان بانک ملی ایران قرار گرفت و پس از تکمیل جمع‎آوری شد. یافته‌ها: پیوندهای درون و برون سازمانی، اضطراب جدایی، تناسب سازمان با فرد، راحتی و آرامش کارکردن با سازمان و رضایت از شرایط فعلی سازمان، پنج عامل چسبندگی شغلی شناسایی شدند. نتیجه‌گیری: نتایج تحلیل عاملی تأییدی بر عوامل پنج‎گانه و اجزای فرعی چسبندگی شغلی (دلایل ترک نکردن یا ماندگاری در سازمان) صحه گذاشت و آزمون بونفرونی نیز راحتی و آرامش کار کردن با سازمان را مهم‎ترین عامل مؤثر بر چسبندگی شغلی معرفی کرد.