تصمیم گیری مشارکتی در دوران پسا کرونا
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت صنعتی گرایش مدیریت سیستم ها، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 استاد، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
چکیده
DOR : 20.1001.1.24766291.1399.5.2.7.0بحران کرونا با نشان دادن حالات مرزی سیستمهای اجتماعی - اقتصادی عرصههای مختلفی از زندگی انسان را تحت تأثیر قرار داده و باعث شده است بسیاری از جریانهای رو به رشد و گسترش در عرصههای تجارت و صنعت با چالش مواجه شوند. تصمیمگیری مشارکتی از جمله مهمترین این عرصههاست. این پژوهش تلاش میکند تأثیراتی که بحران کرونا بر لایههای مختلف دانش و اقدام تصمیمگیری مشارکتی گذاشته است را مورد بررسی قرار داده و تغییرات ضروری تصمیمگیری مشارکتی برای حیات در دوران پساکرونا را برآورد کند. بنابرین، گامی ضروری برای سامان دادن تصمیمگیری مشارکتی در دوران پساکروناست. بر این اساس، با بهرهگیری از استراتژی مبناگرایی، تأثیرات بحران کرونا بر تصمیمگیری مشارکتی در سه سطح مبانی، نظریات و تکنیکها مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان میدهد که تصمیمگیری مشارکتی در هر یک از سطوح معرفی شده، تحت تأثیر بحران کرونا قرار گرفته است. همچین در تمامی سطوح عرصههایی از تصمیمگیری کاملاً بدون تغییر باقی ماندهاند. تحلیلهای بیشتر نشان میدهد که علی رغم نگاه کمّی، مهمترین تأثیرات در سطح مبانی تصمیمگیری مشارکتی ایجاد شده است. نتایج این پژوهش بیانگر ضرورت اعمال تغییرات پارادایمیک در حوزه تصمیم گیری مشارکتی در دوران پسا کروناست. سرانجام پیشنهادهایی برای پژوهشهای بیشتر و پیشنهاداتی در سطح کاربردی ارائه شده است.