بررسی تعهدات امین در فقه امامیه و حقوق موضوعه
نویسندگان
1 استاد دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22059/jorr.2014.53576چکیده
با توجه به اینکه طبق قاعدۀ فقهی «عدم ضمان امین» در صورت عدم تعدی و تفریط، امین ضامن شیء تلفشده نخواهد بود و همچنین این قاعدۀ کلی و فراگیر در عقودی همچون ودیعه، عاریه، اجاره، وکالت و رهن و ... جاری است، فقیهان بر این باورند که در عقودی چون عاریه میتوان شرط ضمان کرد، بنابراین در تمامی عقود اذنی و قراردادهایی که بهنحوی از انحا متصرف، مال دیگری را در اختیار دارد، سخن از امین و امانت مطرح خواهد بود. در این نوشتار سعی شده است این موضوع بهگونهای منقح تحلیل شود تا بتوان مبنای علمی را در موضوعات مربوط به امین، امانت و تعهد یا عدم تعهد او نسبت به مال مورد امانت بهدست آورد.