سنجش میزان اجرای خطمشیهای حمایتی دولت از شرکتهای دانشبنیان (مطالعۀ موردی: استانهای فارس، خراسان رضوی، گیلان و هرمزگان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
2 دانشیار، گروه مدیریت دولتی،دانشگاه آزاداسلامی کرمان،ایران
3 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
4 استادیار،گروهآمار،دانشگاه شهید باهنرکرمان،ایران
doi
10.22059/jipa.2017.243215.2113چکیده
پژوهش حاضر با هدف سنجش میزان اجرای خطمشیهای حمایتی دولت از شرکتهای دانشبنیان و بررسی رابطۀ آن با تجاریسازی اختراعات انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی ـ همبستگی و جامعۀ آماری آن، متشکل از 131 شرکت بوده است. دادهها با روشهای تحلیل همبستگی، رگرسیون چندگانه، معادلات ساختاری و فنون آمار توصیفی، تحلیل شدهاند. نتایج نشان داد میانگین میزان اجرای خطمشیهای حمایت مالی دولت از شرکتها 5/60 درصد، مقدار متوسط آن برابر با 1245 میلیون ریال، وضعیت اجرای خطمشیهای حمایت غیرمالی ضعیف و مقدار آن در مقیاس لیکرت برابر63/2 بوده است. همچنین بین اجرای خطمشیهای حمایتی با عملکرد آنها در زمینۀ تجاریسازی اختراعات، همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. بر اساس نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه 3/37 درصد تغییرات در عملکرد تجاریسازی اختراعات، به متغیرهای اجرای خطمشیهای حمایت مالی و غیرمالی مربوط میشود و حمایتهای مالی، مانند کاهش سود تسهیلات، وامهای بدون بهره و بلندمدت، معافیت مالیاتی و حمایتهای غیرمالی مانند امنیت سرمایهگذاری، شفافیت قوانین مالکیت فکری، روابط بینالمللی، آموزش منابع انسانی و کمکهای بازاریابی، بهترتیب بیشترین تأثیر را بر عملکرد تجاریسازی اختراعات داشتهاند.