تأمین اجتماعی در عهدنامة مالک اشتر

نویسندگان

1 مدرس دانشکدة حقوق پردیس فارابی دانشگاه تهران

doi
10.22059/jorr.2014.52586
چکیده

تأمین اجتماعی نهادی در دولت‌های مدرن است که بر اساس آن افرادی که به هر دلیلی زندگی عادی آنها دچار اختلال شده است، تحت حمایت این نظام قرار می‌گیرند  پرهزینه‌ترین بخش این نظام، حوزۀ حمایت‌های اجتماعی است که به افرادی ارتباط دارد که به هیچ نحو نمی‌توانند حتی بخش کوچکی از بهای خدمات دریافتی را بپردازند امام علی (ع) در عهدنامۀ مالک اشتر بخشی از جامعه را با عنوان طبقۀ فرودستان معین می‌کند و مصادیقی از آنان را صریحاً نام می‌برد. ایشان ضمن تعیین منابع مالی برای هزینه کردن در این راه، مدیریت این امر را وظیفۀ حاکم می‌داند و او را مسئول مستقیم تأمین اجتماعی می‌داند. اگر چه اعلام می‌فرماید حاکم فردی خداترس و متواضع را برای این کار بگمارد. امام (ع) ماهیت این کار را حق‌الله اعلام و با همین عنوان، ضمانت اجرایی مناسب را برای این کار فراهم می‌کند.