مشروعیت انتخاب جنسیت از طریق PGD (تشخیص ژنتیکی پیش از لانه‌گزینی)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فقه و حقوق جزا، دانشگاه خوارزمی تهران

2 استادیار دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه یزد

3 استاد دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد

doi
10.22059/jorr.2014.52000
چکیده

تشخیص ژنتیکی پیش از لانه‌گزینی حاصل تلفیق لقاح آزمایشگاهی (IVF) و تشخیص پیش از تولد (PND) است. در این روش، تشخیص بیماری‎های ژنتیکی در رویان انسان، پیش از لانه‌گزینی، به والدین شانس شروع  بارداری با علم به سالم بودن کودک و فقدان ناهنجاری‎های ژنتیکی را می‎دهد. تعیین جنسیت فرزندان یکی از کاربردهای مهم تشخیص ژنتیکی پیش از لانه‌گزینی است که با دو هدف پیشگیری از بیماری‎های وابسته به جنس و علاقۀ والدین به فرزندی با جنس خاص صورت می‎گیرد. هدف از این پژوهش که با روش توصیفی – تحلیلی و مطالعۀ کتاب‌های فقهی، حقوقی و پزشکی صورت گرفته، اثبات مشروعیت تعیین جنسیت به این دو منظور با استناد به قواعد فقهی مانند «عسر و حرج»، «قاعدۀ لاضرر» و اصالة‌البرائه است. البته تاکنون در کشور ما در زمینة تعیین جنسیت، قانونی وضع نشده است، هرچند برخی از فقها بر اساس استفتائاتی که از آنها شده است، به جواز چنین عملی (در صورتی که مفسده و خطری برای جامعه و فرد به همراه نداشته باشد) حکم داده‎اند.