تحلیلی بر خطمشی راهکارهای اجرایی گسترش فرهنگ عفاف و حجاب:آسیبشناسی اجرا با رویکردی فازی
نویسندگان
1 استاد گروه مدیریت دولتی، دانشکدۀ مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری سیاستگذاری علم و فناوری، دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jipa.2017.123882.1408چکیده
شورای عالی انقلاب فرهنگی خطمشی «راهکارهای اجرایی گسترش فرهنگ عفاف و حجاب» را در سال 1384 تصویب کرد و در آن برای 26 نهاد و سازمان مسئولیت اجرایی در نظر گرفت، اما این خطمشی پس از گذشت 9 سال از تصویب، بهصورت کامل اجرا نشده است و موانع متعددی در مسیر اجرای آن وجود دارد. در این پژوهش موانع اجرای خطمشی نامبرده از طریق بررسی ادبیات نظری اجرای خطمشی عمومی و مصاحبههای انجامشده با خبرگان عرصۀ فرهنگ و خطمشیگذاری کشور با استفاده از روش تحلیل تم، تحلیل شد و 52 تم فرعی شناساییشده در قالب 4 تم اصلی موانع مربوط به خطمشی، موانع مربوط به مجریان، موانع ساختاری و مدیریتی و موانع محیطی طبقهبندی شد. در ادامه برای آزمون نتایج از تکنیک دلفی فازی استفاده شد و 49 مانع تأیید نهایی شدند. اولویتبندی توصیفی نتایج نشان میدهد موانع مربوط به خطمشی بیشترین اهمیت و موانع مربوط به مجریان کمترین اهمیت را دارد.
