مدلی جهت اولویتبندی پویای تجهیزات و حالات شکست بحرانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت تولید و عملیات، پردیس بین الملل کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استاد، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 دانشیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
یکی از روشهایی که در تحلیل ریسک عملیات نگهداری و تعمیرات توسط پژوهشگران بهطور گسترده مورداستفاده قرار گرفته است، تجزیهوتحلیل اثر و حالات شکست است؛ اما رویکرد مرسوم تجزیهوتحلیل اثر و حالات شکست (FMEA) برای اولویتبندی تجهیزات و حالات شکست، با اشکالات اساسی روبرو است. هدف این مقاله اولویتبندی پویای تجهیزات در محیط فازی شهودی با مقادیر بازهای به منظور شناسایی تجهیزات بحرانی است، به طوری که نواقص رویکرد مرسوم تجزیهوتحلیل اثر و حالات شکست را نداشته باشد. بدین منظور ابتدا روش وزن دهی پویای مبتنی بر وضعیت فازی شهودی با مقادیر بازهای (IVIF-CBDW) ارائه شده است. در این روش، وزنهای پویای متناسب با هر تجهیز محاسبهشده و بنابراین رتبهبندی پویایی جهت تجهیزات ارائه میگردد. همچنین ضمن بهبود عملگر تجمیع هرونیان وزنی توانی فازی شهودی با مقادیر بازهای و بهبود روش مقایسه محدوده تقریبی مرزی چندنگرشه (MABAC)، این دو روش بهبودیافته با روش وزن دهی پویای مبتنی بر وضعیت فازی شهودی با مقادیر بازهای (IVIF-CBDW) در هم ادغامشده و یک مدل تجزیهوتحلیل اثر و حالات شکست قوی پیشنهاد گردیده که در آن نقاط ضعف اصلی تجزیهوتحلیل اثر و حالات شکست مرسوم برطرف شده است. برای نشان دادن قابلیت کاربردی بودن، این مدل در یک مطالعه موردی برای اولویتبندی تجهیزات یک بارج جرثقیلHL5000 بهکارگیری شده است. در پایان نتایج حاصل از این مدل با چندین روش اولویتبندی مقایسه و تحلیل شده و نشان داده شده است که مدل ارائهشده در محاسبه وزن و رتبهبندی پویای تجهیزات و حالات شکست بحرانی، بسیار منعطف تر عمل میکند و نتایج رتبهبندی منطقیتری را ارائه میدهد.