تأثیر عوامل ساختار سازمانی و فرهنگ سازمانی بر تمایل به افشاگری در سازمان

نویسندگان

1 دانشیار گروه مدیریت، دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 استادیار گروه مدیریت، دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

3 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی ـ گرایش رفتار سازمانی و منابع انسانی، دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22059/jipa.2016.60763
چکیده

هدف این پژوهش شناسایی تأثیر عوامل فرهنگ و ساختار سازمان بر افشاگری است. پژوهش حاضر به‎صورت رویکرد ترکیبی به اجرا درآمد. برای مرحلۀ نخست پژوهش، رویکرد کیفی مد نظر قرار گرفت و در آن از روش دلفی استفاده شد. با دستیابی به اجماع نظر، 21 گویه با ضریب توافق 441/0 به‎دست آمد. در مرحلۀ دوم پژوهش رویکرد کمی مدنظر قرار گرفت؛ بدین‎گونه که بر اساس نتایج تکنیک دلفی، پرسشنامه‌ای تهیه شد و روایی آن با استفاده از معیارهای CVI و CVR ارزیابی شد و به تأیید رسید. برای ارزیابی پایایی پرسشنامه از آلفای کرونباخ استفاده شد، به‎گونه‌ای که مقدار مناسب 802/0 برای آن به‎دست آمد. پرسشنامه در اختیار جامعۀ مد نظر قرار گرفت و 274 نسخه از آن توسط پرستاران، پزشکان و کادر اداری بیمارستان الزهرا در اصفهان تکمیل شد. با به‎کارگیری مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) داده‌های به‎دست‎آمده در مدل طراحی‎‎شده آزمون شد. نتایج ارزیابی، برازش کلی مدل را تأیید کرد و نشان داد تأثیر هر دو عامل ساختار سازمان و فرهنگ سازمان بر افشاگری معناردار است.