«مکان» ارزیابی میزان خسارت در دعوای مسئولیت مدنی از منظر فقه امامیه و حقوق ایران
نویسندگان
1 . استادیار گروه حقوق دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان
2 کارشناس ارشد حقوق خصوصی، دانشگاه اصفهان
doi
10.22059/jorr.2014.50793چکیده
چنانچه قیمت مال تلفشده در مکانهای متفاوت، یکسان نباشد، دادرس در دعوای مسئولیت مدنی با این سؤال روبهرو میشود که کدامیک از این قیمتها باید مورد حکم قرار گیرد. در این مقاله پس از طرح و نقد دیدگاههای مختلف، کوشش شده است با توجه به صحیحۀ ابی ولاد، معیاری برای تعیین مکان صالح بهمنظور ارزیابی میزان خسارت، ارائه شود. در این تحقیق از روش کتابخانهای و تحلیل محتوا و بهطور خاص تحلیل آرای فقها استفاده شده است. معیاری که در این مقاله با برداشت از روایت مذکور بر سایر گزینهها ترجیح داده شده، مکان سکونت زیاندیده است. با عنایت به اینکه مادۀ 3 قانون مسئولیت مدنی نیز، قاضی را ملزم به تعیین میزان خسارت بر اساس اوضاع و احوال قضیه کرده و محل سکونت زیاندیده و ارزش مال تلفشده در آن مکان نیز، یکی از اوضاع و احوال مؤثر در میزان خسارت وارد آمده به زیاندیده است، میتوان دیدگاه ارزیابی خسارت بر اساس قیمت مکان سکونت زیاندیده را در نظام حقوقی ایران نیز پذیرفتنی دانست.
