رهبری اصیل و سرمایۀ روانشناختی: تأثیر متغیر میانجی اعتماد و نقضِ قرارداد روانشناختی
نویسندگان
1 استادیار گروه کارآفرینی فناورانه، دانشکدۀ کارآفرینی دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دکتری مدیریت منابع انسانی، دانشکدۀ مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی، دانشکده حسابداری و مدیریت، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
4 کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی، دانشکده حسابداری و مدیریت، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
5 کارشناسارشد مدیریت گردشگری، دانشکدۀ مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jipa.2016.60766چکیده
این پژوهش با هدف بررسی رابطۀ رهبری اصیل و سرمایۀ روانشناختی بین کارکنان آموزش و پروش استان زنجان با توجه به تأثیر متغیرهای میانجی اعتماد و نقضِ قرارداد روانشناختی اجرا شد.پژوهش از نظر هدف کاربردی است و از نظر نحوۀ گردآوری دادهها، توصیفی و از نوع همبستگی بوده و بر مبنای مدل معادلات ساختاری انجام شده است. جامعۀ آماری پژوهش حاضر 198 نفر از کارکنان آموزش و پرورش استان زنجان بودند که 139 نفر بر اساس جدول مورگان و با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. دادهها از طریق پرسشنامه جمعآوری شدند و تحلیل آنها بهکمک نرمافزار LISREL18 انجام گرفت. نتایج نشان داد رهبری اصیل بر اعتماد با شدت 370/0 و اعتماد بر سرمایۀ روانشناختی با شدت 440/0 تأثیر مثبت و معناداری میگذارد. همچنین رهبری اصیل بر نقضِ قرارداد روانشناختی با شدت 350/0-، اعتماد بر نقضِ قرارداد روانشناختی با شدت 420/0-، نقضِ قرارداد روانشناختی بر سرمایۀ روانشناختی با شدت 330/0- و رهبری اصیل بر سرمایۀ روانشناختی با شدت 06/0- تأثیر منفی دارد.
