تاثیر شیوههای مدیریت منابع انسانی سبز بر قصد ترک شغل: نقش میانجی شرایط محیط کار
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران ایران
3 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22077/jgmd.2023.6020.1015چکیده
مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر شیوههای مدیریت منابع انسانی سبز بر قصد ترک شغل با تاکید بر نقش میانجی محیط کار بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی ـ همبستگی بود که با یک پیمایش انجام شد. جامعه آماری (300نفر) کارکنان بیمارستان تندیس استان تهران بوده که با روش تصادفی ساده و از طریق فرمول کوکران (169نفر) انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه بود که از روایی و پایایی خوبی نیز برخوردار بودند. نتایج حاصل از آزمون فرضیهها توسط نرمافزار SMART-PLS و با استفاده از آماره آزمون t و ضرایب مسیر (β)، نشان دهنده شیوههای مدیریت منابع انسانی سبز بر قصد ترک شغل تأثیر ضعیف، مستقیم منفی و معنیدار و بر محیط کار تأثیر قوی، مستقیم و غیرمستقیم، و مثبت و معنیدار دارد، محیط کار بر قصد ترک شغل تأثیر ضغیف، مستقیم منفی و معنیدار دارد، در نهایت محیط کار میتواند نقش میانجیگری را در تأثیرگذاری شیوههای مدیریت منابع انسانی سبز بر قصد ترک شغل ایفا میکند. با توجه به یافتههای پژوهش میتوان اظهار داشت که مدیران بیمارستان بتواند به منظور کاهش قصد ترک شغل به شیوههای مدیریت منابع انسانی سبز توجه کنند. بدین منظور نیز میتوانند از محیط کار به عنوان نقش میانجی در جهت این کاهش قصد ترک شغل بهره جویند.