خطمشیگذاری خوب در قوۀ مجریه، مدلسازی نقش ظرفیتهای سازمانی و زمینۀ ملی
نویسندگان
1 استاد گروه مدیریت دولتی، دانشکدۀ مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار گروه مدیریت، دانشکدۀ مدیریت دانشگاه امام علی (ع)، تهران، ایران
3 مربی گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22059/jipa.2016.59878چکیده
ظهور مسائل عمومی جدید و پیچیدگی آنها، موجب شده است موضوعی با عنوان خطمشیگذاری خوب در دولت مطرح شود. در این پژوهش با اتکا به تحقیق ترکیبی متوالی اکتشافی، از طریق بررسی امکانسنجی کاربرد خطمشیگذاری خوب در قوۀ مجریه بر اساس مصاحبه با کابینۀ دولت دهم و یازدهم، شرایط تسهیلکنندۀ درونسازمانی قوۀ مجریه و شرایط زمینهای ملی در اجرای خطمشیگذاری خوب، احصا شده است. شرایط درونسازمانی قوۀ مجریه در سه مقولۀ «ظرفیت سازمانی»، «ظرفیت رفتارهای فرانقش» و «ظرفیت مدیریتی» دستهبندی شد. شرایط زمینهای ملی نیز در قالب پنج مقولۀ «شرایط بینالمللی»، «سیاسی»، «فرهنگی»، «اقتصادی» و «فناورانه» شناسایی و نامگذاری شدند. مصاحبهشوندگان معتقدند که شرایط کلان ملی و شرایط خرد وزارتخانههای قوۀ مجریه، میتوانند پیشنگری، بروننگری، شمولیتگرایی، شواهد محوری، توأمانی و نوآوری را وارد فرایند خطمشیگذاری کنند. در بخش کمی تحقیق، مدلهای اندازهگیری و مدل ساختاری ـ مسیری و تأثیر شرایط خرد و کلان بر خطمشیگذاری خوب در نرمافزار AMOS آزموده شد که نشاندهندۀ برازش مدل با دادههای کمی است.
