به‎ کارگیری جاذب سبوس برنج در حذف فورفورال از آب‏ های آلوده در مقایسه با کربن فعال

نویسندگان

1 اصفهان ، خیابان هزارجریب ، دانشگاه اصفهان ، دانشکده فنی و مهندسی ، گروه مهندسی شیمی

2 گروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

3 گروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22112/jwwse.2020.207564.1173
چکیده

فورفورال ماده‌ای سمی و زیست تخریب ناپذیر است که در فاضلاب صنایع پالایشگاهی، روغن‎سازی و پتروشیمی یافت می‌شود. در این پژوهش، عملکرد جاذب‌ سبوس برنج برای حذف فورفورال از آب‌های آلوده ارزیابی شد. اثر عوامل عملیاتی شامل غلظت فورفورال (mg/L 100-900)، زمان ماند (min 30-150)، غلظت جاذب (g/L 5-30) و pH محلول (10-2) با استفاده از طراحی آزمایش‌ها به‎روش یک عامل در یک زمان بررسی شد. مطابق با نتایج، pH عامل مهم و موثری در جذب فورفورال است. حداکثر ظرفیت جذب فورفورال بر سبوس برنج در 8=pH در حدود mg/g 10 به‎دست آمد. این درحالی است ‌که در 6=pH ظرفیت جذب فورفورال بر سبوس برنج برابر با mg/g 5/4 حاصل شد. با افزایش زمان ماند تا حدود min 80 در 7=pH، ظرفیت جذب تعادلی فورفورال بر سبوس برنج به حدود mg/g 5/7 رسید و این روند تا بعد از زمان ماند 24 ساعت نیز ثابت بود. مقادیر بهینه‌ عوامل در جذب 50 درصدی فورفورال با جاذب‏ سبوس برنج در غلظت جاذب g/L 25، زمان ماند min 120و 8=pH به‎دست آمد. مدل هم‏دمای لانگمیر برای حذف فورفورال با جاذب‌ سبوس برنج نتیجه شد.