تحلیل کانونی روابط بین خودکارآمدی و ظرفیت انطباق‌پذیری سازمانی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

2 استاد گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

3 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

4 دانشیار گروه علوم تربیتی و روان‎شناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران

doi
10.22059/jipa.2016.59882
چکیده

برخورداری از ظرفیت انطباق­پذیری، از عوامل مؤثر بر موفقیت سازمان­های امروزی در پاسخ به تقاضا­های متغیر مشتریان و تحولات محیطی است. هدف از این پژوهش، بررسی روابط مجموعۀ خودکار‌آمدی با مجموعۀ ظرفیت انطباق‌پذیری سازمانی است. جامعۀ آماری این پژوهش شامل کلیۀ اعضای هیئت علمی دانشگاه­های شهید چمران، علوم پزشکی و پیام نور اهواز در سال 1394 می‎شود. به‎کمک روش نمونه­گیری تصادفی طبقه­ای نسبی، 313 نفر از جامعۀ آماری برای نمونه انتخاب شدند. روش پژوهش همبستگی از نوع کانونی است. برای گردآوری داده­های پژوهش از پرسشنامۀ استاندارد ظرفیت انطباق‌پذیری سوسمن و استریکمن و پرسشنامۀ خودکار‌آمدی ریگز و نایت استفاده شده است. داده­های پژوهش به روش همبستگی کانونی تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل نشان داد به‎جز باور­های خودکار‌آمدی فردی، تمام مؤلفه­های خودکار‌آمدی با مجموعۀ مؤلفه­های ظرفیت انطباق­پذیری سازمانی رابطه دارند و خودکار‌آمدی 37 درصد از تغییرات انطباق­‌پذیری سازمانی را تبیین می­کند