مروری بر کاربرد آبهای نامتعارف در صنعت آبزیپروری
نویسندگان
1 دانشگاه جیرفت
2 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه جیرفت، کرمان، ایران
doi
10.22112/jwwse.2020.177096.1154چکیده
صنعت آبزیپروری با رشد سالانه 9/8% از سال 1970، سریعترین رشد در صنعت غذایی را بهخود اختصاص داده است. این صنعت بهطور پیوسته در پنج دهه اخیر رشد یافته و تقریبا نیمی از همه ماهیانی که به مصرف انسان میرسد را تامین میکند. با افزایش جمعیت احتمالاً یکی از چالشهای بزرگ پیش رو در آینده تغذیه انسانها خواهد بود. آبزیپروری میتواند نقش کلیدی در مقابله با فقر و گرسنگی بازی کند. در آبزیپروری پایدار منبع آب (کمیت و کیفیت) حائز اهمیت است، بهطوریکه تولید بهینه ماهی بستگی به کیفیت فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی آب دارد. محدودیت و کاهش منابع آب شیرین، افزایش جمعیت و همچنین افزایش تقاضا برای محصولات شیلاتی سبب شده است که آبهای نامتعارف در آبزیپروری بهکارگیری شود. آبهای نامتعارف شامل: آبهای بازیافتی، پساب و آبهای شور هستند. در کشورهای مختلف از این منابع آبی برای پرورش انواع آبزیان بهمنظور تامین غذا و پروتئین استفاده شده است. مهمترین عامل محدودیتزا برای استفاده از آبهای نامتعارف، کیفیت آنها بوده که پس از تصفیه فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی قابلیت استفاده در آبزیپروری را دارند. استفاده از آبهای نامتعارف با توجه به محدودیت منابع آبی کشور در مدیریت خشکسالی بسیار مؤثر و کارآمد است و همچنین یکی از راههای توسعه بخش شیلات محسوب میشود. در این مقاله ضرورت استفاده از آبهای نامتعارف در صنعت آبزیپروری (ماهی، میگو، جلبک و آرتمیا) مورد بررسی قرار گرفت.