بررسی میزان املاح و برخی آلایندهها در شبکه آبیاری و زهکشی اراضی کشاورزی دشت شمال خوزستان
نویسندگان
1 رییس مرکز تحقیقات مهندسی محیط زیست، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی سهند
2 دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز، ایران
3 دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز، ایران
4 4- دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز
doi
10.22112/jwwse.2020.152450.1115چکیده
رودخانه دز بهعنوان منبع اصلی تأمین آب کشاورزی، صنعت و آب آشامیدنی در شمال دشت خوزستان بوده است. امروزه این رودخانه بهدلیل عبور از مناطق مختلف روستایی و شهرکهای صنعتی در طول مسیر و ورود آلایندهها در معرض خطر قرار گرفته است. بنابراین مطالعات کیفیت آب برای پایش وضعیت این رودخانه بسیار اهمیت دارد. در این پژوهش، برای ارزیابی کیفیت آب رودخانه دز از نظر مطابقت با شاخصهای آبیاری کشاورزی، طی سه نوبت بدون بارش، کم بارش و پر بارش؛ و از 14 نقطه مختلف نمونهبرداری شد. تجزیه و تحلیل ویژگیها و شاخصهای مختلف آب مانند: شاخص اشباعیت، نفوذپذیری، درصد سدیم محلول، میزان جذب سدیم و ... با استفاده از نمودارهای پایپر و ویلکاکس انجام شد. نتایج نهایی براساس اطلاعات تمام ایستگاهها نشان داد که کیفیت آبِ رودخانه دز در دسته S1C2 و S1C3 بوده و محدودیت خاصی برای آبیاری ندارد. در میان فلزات سنگین تحلیل شده، فلز سمی کادمیم در چند نمونه از حد استاندارد فراتر رفته بود. همچنین شاخص SSP، برای تمام نمونهها بالاتر از 15% بهدست آمد. از آنجایی که بالاتر رفتن از این حد به کاهش نفوذپذیری در خاک میانجامد، لذا در هیچکدام از نمونهها حد ایدهآل نفوذپذیری وجود ندارد.