واکاوی نقش داستانسراییِ سازمانی در توسعۀ منابع انسانی؛ کنکاشی در ادبیات پژوهشی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی، دانشکدة مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشیار گروه مدیریت دانشکدة مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 استاد گروه مدیریت دانشکدة مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 استاد گروه مدیریت دانشکدة مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22059/jipa.2016.57513چکیده
هدف این مقاله آن است که با معرفی اثربخشی بالقوة داستانسرایی برای توسعۀ منابع انسانی، به تقویت دامنة انتخاب مسئولان توسعة منابع انسانی در برآوردهکردن اهداف آن بپردازد. در این مقاله، با رویکرد مرور ادبیات تممحور کرسول (2008) اطلاعات موجود در ادبیات پژوهشی، تحلیل و ترکیب و شواهدی از اثربخشی داستانسرایی برای توسعۀ منابع انسانی ارائه میشود. در پژوهش حاضر، 111 مقالة مرتبط، از پایگاههای معتبر علمی براساس معیار مشخصی انتخاب و بررسی شد. مطابق یافتهها، پژوهشگران در حوزههای علمی مختلف (16 حوزه) که اشتراکهای ویژهای با توسعۀ منابع انسانی دارند، به اثربخشی داستانسرایی در فعالیتهای مختلف (30 فعالیت)- که به اهداف و فعالیتهای توسعۀ منابع انسانی مربوط میشود- توجه کردهاند. این درحالی است که بعضی از مطالعات، به آثار منفی داستانسرایی در سازمان، مانند استفاده از آن برای دستکاری عقاید اشاره کردهاند. درنتیجه، مسئولان توسعۀ منابع انسانی باید مهارت داستانسرایی را فراگیرند و این ابزار را به مجموعهرویکردها و ابزارهای خود بیفزایند.
