بررسی عوامل فردی مؤثر بر قصد ترک شغلِ کارکنان ادارۀ کل آموزش و پرورش استان کردستان
نویسندگان
1 استاد مدیریت دولتی، دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری برنامهریزی درسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 کارشناسارشد MBA، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jipa.2016.51042چکیده
مقالۀ حاضر به بررسی عوامل فردی مؤثر بر قصد ترک شغل میپردازد. جامعۀ پژوهش شامل کلیۀ کارکنان ادارۀ آموزش و پرورش استان کردستان است که از این جامعه 148 نفر برای نمونۀ آماری بهصورت تصادفی انتخاب شدند. روش پژوهش مدلیابی معادلات ساختاری است. برای تعیین پایایی ابزار پژوهش از آلفای کرونباخ استفاده شد که این مقدار برای تمام پرسشنامهها بیشتر از 75/0 بهدست آمد و نشان داد ابزارهای پژوهش پایایی مناسبی دارند. دادهها در دو سطح توصیفی و استنباطی بهکمک نرمافزارهای LISREL وSPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد: 1. متغیرهای رقابتپذیری، خوداثربخشی و تلاش بر عملکرد کارکنان، در سطح 01/0 درصد معنادار هستند؛ 2. متغیرهای خود اثربخشی و تلاش بر رضایت شغلی کارکنان در سطح 01/0 دارای اثر معنادار هستند؛ 3. متغیرهای عملکرد و رضایت شغلی بر قصد ترک شغل در سطح 01/0 درصد معنادار هستند و 4. مدل ساختاری بین متغیرها برازش مناسبی (94/0 = GFI؛ 031/0 = RMSEA؛ 92/0 = AGFI) دارد.