بررسی عوامل فردی مؤثر بر قصد ترک شغلِ کارکنان ادارۀ کل آموزش و پرورش استان کردستان

نویسندگان

1 استاد مدیریت دولتی، دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری برنامه‎ریزی درسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

3 کارشناس‎ارشد MBA، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jipa.2016.51042
چکیده

 مقالۀ حاضر به بررسی عوامل فردی مؤثر بر قصد ترک شغل می‎پردازد. جامعۀ پژوهش شامل کلیۀ کارکنان ادارۀ آموزش و پرورش استان کردستان است که از این جامعه 148 نفر برای نمونۀ آماری به‎صورت تصادفی انتخاب شدند. روش پژوهش مدل‎یابی معادلات ساختاری است. برای تعیین پایایی ابزار پژوهش از آلفای کرونباخ استفاده شد که این مقدار برای تمام پرسشنامه‎ها بیشتر از 75/0 به‎دست آمد و نشان داد ابزارهای پژوهش پایایی مناسبی دارند. داده‎ها در دو سطح توصیفی و استنباطی به‎کمک نرم‎افزارهای LISREL وSPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد: 1. متغیرهای رقابت‎پذیری، خوداثربخشی و تلاش بر عملکرد کارکنان، در سطح 01/0 درصد معنادار هستند؛ 2. متغیرهای خود اثربخشی و تلاش بر رضایت شغلی کارکنان در سطح 01/0 دارای اثر معنادار هستند؛ 3. متغیرهای عملکرد و رضایت شغلی بر قصد ترک شغل در سطح 01/0 درصد معنادار هستند و 4. مدل ساختاری بین متغیرها برازش مناسبی (94/0 = GFI؛ 031/0 = RMSEA؛ 92/0 = AGFI) دارد.