تحلیل چند سطحی عوامل مؤثر بر انگیزۀ خدمت در بخش عمومی
نویسندگان
1 استادیار مدیریت منابع انسانی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22059/jipa.2015.57353چکیده
دانش سازمانی در حال حرکت به سمت شکلگیری پارادایمی است که بتواند شکاف میان سطوح خرد و کلان را در تئوریها و پژوهشها کم یاحذف کند. یکی از موضوعاتی که به ماهیت چندسطحی آن در پژوهشهای اخیر توجه شده است، موضوع انگیزۀ خدمت در بخش عمومی است. در این پژوهش، انگیزۀ خدمت در بخش عمومی در جایگاه ساختاری چندسطحی بررسی شده است. دادهها بهکمک نرمافزار تحلیل خطی سلسلهمراتبی (HLM) که یکی از روشهای تجزیهوتحلیل چندسطحی است، تحلیل شدهاند. با بهرهمندی از روش نمونهگیری طبقهای، پرسشنامۀ استاندارد در اختیار کارکنان 38 سازمان زیرمجموعۀ شهرداری تهران قرار گرفت و 824 پرسشنامه تجزیهوتحلیل شد. خروجی نرمافزار نشاندهندۀ روابط چندسطحی متغیرهای پژوهش بود. انسجام گروه کاری بهعنوان متغیر سطح گروهی، سبب تعدیل رابطه میان رهبری تحولی و انگیزۀ افراد برای خدمت در بخش عمومی میشود. بر اساس نتایج، اگرچه رهبری عامل تعیینکنندۀ انگیزۀ خدمت در بخش عمومی است، مؤلفههای گروههای کاری تأثیر بیشتری در این زمینه دارند؛ بهطوریکه انگیزۀ خدمت در بخش عمومی (متغیر سطح فردی) توسط کیفیت ارتباط اعضای گروه تحتتأثیر قرار میگیرد. از یافتههای مهم این تجزیهوتحلیل چندسطحی، اثر تعدیلکنندۀ جو سازمانی (متغیر سطح سازمانی) بر رابطۀ بین عوامل فردی و گروهی است.
