بررسی تجربی انتقال حرارت جابه‌جایی در سامانۀ رادیاتور خودرو به‌وسیلۀ نانوسیالات

نویسندگان

1 دانشیار مهندسی شیمی، پژوهشگاه مواد و انرژی

2 دانشیار مهندسی شیمی، دانشگاه تهران

3 کارشناسی ارشد مهندسی شیمی، دانشگاه تهران

doi
10.22034/ijche.2024.396571.1309
چکیده

در این پژوهش، اثرات ناشی‌از معلق‌سازی نانوذراتی شامل آلومینیوم و مس پایه‌فلزی و آلومینای نوع گاما در آب مقطر به‌عنوان سیال عامل رادیاتور خودرو و در میزان بهبود شار انتقال حرارت به‌صورت تجربی ارزیابی شده‌است. بدین ترتیب آزمایش‌ها برای سیال پایه‌آب‌مقطر و هم‌چنین 3 نوع نانوسیال با غلظت‌های مختلف 0/5، 1 و 2 درصد حجمی و در شرایط عملیاتی متفاوت عوامل تغییر- مشتمل‌بر درجۀ حرارت، شدت جریان و سرعت پره‌های فن رادیاتور خودرو- انجام شده‌است. در این شرایط، ضریب هدایت حرارتی سیال پایه‌خالص و نانوسیالات به‌صورت تجربی اندازه‌گیری شده و سایر خواص فیزیکی شامل چگالی و گران‌روی بااستفاده‌از مدل‌های ارائه‌شده، حساب شده‌است. نتایج نشان داده که افزودن نانوذرات ضریب هدایت حرارتی، چگالی و گران‌روی نانوسیالات را افزایش و گرمای ویژۀ آن‌ها را کاهش می‌دهد. لذا؛ نانوسیالات در رادیاتور خودرو به‌طور چشم‌گیر باعث افزایش انتقال حرارت و کاهش سطح انتقال حرارت مورد نیاز شده‌است. درنتیجه، کاربرد این نوع سیالات در رادیاتور توصیه می‌شود.