تحقق رفاه ملی از رهگذر ارتقای ظرفیت رقابت پذیری ملی
نویسندگان
1 استاد مدیریت دولتی، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 استادیار مدیریت منابع انسانی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
3 استاد مدیریت صنعتی، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 دانشیار مدیریت بازرگانی، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22059/jipa.2015.53639چکیده
گذر از مراحل گوناگون پیشرفت و توسعه همراه با عدالت و رفاه اجتماعی، یکی از دغدغههای همیشگی اقتصاددانان و اندیشمندان مدیریت دولتی بوده است. میزان توفیق دولتها در دستیابی به این هدف، یکی از مؤلفههای قدرت آنها تلقی میشود. در پژوهش پیش رو بهبود سطح رفاه ملی از دریچۀ ارتقای ظرفیت رقابتپذیری ملی بررسی میشود. روششناسی پژوهش از نوع توصیفی ـ همبستگی، مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری است. ابزار اصلی گردآوری دادهها، اسناد و اطلاعات کتابخانهای از مراجع بینالمللی است. نتایج پژوهش نشان میدهد فراهمکردن ارکان رقابتپذیری ملی، به ارتقای رفاه ملی میانجامد؛ ضمن آنکه تقویت ظرفیت رقابتپذیری ملی با مؤلفههایی همچون «الزامات بنیادین»، «تقویتکنندههای کارایی» و «عوامل مؤثر بر نوآوری»، سبب بهبود وضعیت رفاه ملی از ابعاد کیفی (مانند خوشبختی، برابری جنسیتی و...) و ابعاد کمی (مانند بهداشت، آموزش و پژوهش) میشود.